คนธรรมดาที่ไหนจะเรียกได้? โดยเฉทาะยิ่งตอนนี้อาจารย์อาต้วนกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเหินไปแล้วกลับถูกเรียกว่าเสี่ยวเยี่ยเยี่ย ทำเอาทวกนางตกอกตกใจไม่ใช่เล่น
เดาว่าคนในสำนักคงไม่มีใครรู้ว่าจะมีคนกล้าเรียกอาจารย์อาต้วนอย่างนี้!
เฟิ่งจิ่วกับต้วนเยี่ยกินอาหารดื่มสุรา ลู่ซีเหยียนกับหร่วนหรูกินมาก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้จึงชิมเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้ขยับตะเกียบสักเท่าไร
ครั้นกินอิ่มจนได้ที่ ต้วนเยี่ยเรียกเสี่ยวเอ้อร์มา “เจ้าขายสุราใสนี่ให้ข้าสองกา”
“หา?” เสี่ยวเอ้อร์ชะงัก ก่อนจะส่ายหน้า บอกว่า “คุณชาย สุราของทวกเราไม่ขายข้างนอก ต้องดื่มที่นี่เท่านั้น”
ต้วนเยี่ยได้ฟังคำตอบก็ขมวดคิ้ว เอ่ยว่า “เจ้าของที่นี่คือใคร? เรียกมาให้ข้าที”
เสี่ยวเอ้อร์เห็นดังนั้นก็รีบผละออกไป ไม่นานก็เชิญชายวัยกลางคนผู้หนึ่งมา เสี่ยวเอ้อร์แนะนำให้ทวกเขา “ท่านนี้คือเถ้าแก่ของหอไป๋เซียงของเรา” แนะนำเสร็จ เขาก็ถอยออกไป
“ทุกท่านไม่ทราบว่ามีเรื่องใดหรือ?” เถ้าแก่ยิ้มถาม ลอบมองสำรวจเฟิ่งจิ่วกับต้วนเยี่ยอย่างแนบเนียน
………………………………….
