บน้อม
ชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นครั้นได้ยินเถ้าแก่เรียกผู้หญิงชุดแดงว่านายท่าน ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด หากทำให้ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณเรียกว่านายท่านได้ จะใช่คนธรรมดาที่ไหน? พวกเขาคงเบื่อชีวิตยืนยาวแล้วกระมัง จึงได้ไปหาเรื่องนาง
ได้ยินเช่นนั้น เฟิ่งจิ่วลุกขึ้น สาวเดินออกไปข้างนอก พลางเอ่ยว่า “อย่างนั้นก็คิดเงินกับพวกเขาเสีย บอกแขกทั้งชั้นบนและชั้นล่าง ค่าอาหารของวันนี้พวกเขาเป็นคนเลี้ยง ให้พวกเขาดื่มกินเต็มที่”
“ขอรับ” เถ้าแก่รับคำ เห็นนายท่านออกไปข้างนอก เดินไปยังหอสุราไป๋เซียง ก่อนจะไปคิดเงินกับคนพวกนั้น…
ณ ชั้นสองของหอสุราไป๋เซียง ต้วนเยี่ยกำลังดื่มชาอยู่ริมหน้าต่าง เวลานี้รู้สึกได้ว่ามีสายตาหลายคู่กำลังมองสำรวจเขา ก็อดขมวดคิ้วและหันไปมองสายตาพวกนั้นไม่ได้
เห็นว่าเป็นผู้หญิงสองคน พอเห็นเขาหันไปทั้งสองก็รีบก้มหน้างุด เขาจึงละสายตากลับมา ไม่สนใจสองคนนั้นอีก
“เจ้าดูเขาเหมือนอาจาย์อาต้วนหรือไม่?” หญิงสาวที่อยู่ไม่ไกลกระซิบถามผู้หญิงที่นั่งโต๊ะเดียวกัน
“ดูเหมือนอยู่ เพียงแต่อาจารย์อาต้วนควรอยู่ในสำนักจึงจะถูก เหตุใดมาอยู่ที่นี่ได้? พวกเราจำผิดหรือไม่?” ผู้หญิงที่สวมชุดกระโปรงสีฟ้าครามกระซิบเบาๆ
“ข้าเ
