ตอนที่ 2227 ข้ารู้แล้ว
เมื่อเห็นสองคนในเงามืดปรากฏกายและได้ยินคำพูดของสองคนนั้น เถ้าแก่นิ่งอึ้ง หันไปมองเฟิ่งจิ่วอย่างตะลึงงัน “นะ นายท่าน?” นายท่านของพวกเขามีเพียงภูตหมอเฟิ่งจิ่วเท่านั้น! นั่นแสดงว่า ผู้หญิงชุดแดงตรงหน้าก็คือ…ก็คือภูตหมอ นายท่านของพวกเขา?
“ลุกขึ้นมาเถิด!” เฟิ่งจิ่วนั่งลงข้างโต๊ะในสวน พยักหน้าให้ทั้งสองคนที่คุกเข่าลุกขึ้นยืน
“นะ นายท่าน!” เถ้าแก่รีบคุกเข่าลงไป เอ่ยด้วยความกริ่งเกรง “ข้าน้อยไม่รู้ว่านายท่านจะมา เสียมารยาทที่ใด นายท่านได้โปรดอภัย”
“ไม่เป็นไร” เธอโบกมือเอ่ย “ข้าผ่านมาทางนี้มาพอดี ตั้งใจจะพักที่นี่หนึ่งวัน พอดีให้พวกเจ้าส่งข่าวกลับไปที่หอยาสวรรค์ในเมืองร้อยนทีด้วย”
ทั้งสามได้ยินก็มองหน้ากัน หนึ่งในองครักษ์เฟิ่งรับคำ “นายท่านโปรดรับสั่ง”
เถ้าแก่รีบหันกายเดินไปที่ห้องหนึ่งในเรือน หยิบพู่กัน หมึกและกระดาษมาวางบนโต๊ะ “เชิญนายท่านใช้”
เฟิ่งจิ่วมองหน้าเถ้าแก่แวบหนึ่ง ก่อนจะยกพู่กันขึ้นมาตวัดอักษรลงไปไม่กี่ตัว จากนั้นก็ใช้ลายน้ำประทับลงไปอีก ยื่นให้หนึ่งในองครักษ์เฟิ่ง “ส่งจดหมายฉบับนี้ออกไปก็พอ”
“ขอรับ” องครักษ์เฟิ่งรับคำ คารวะหนึ่งครั้งแล้วก็รับสิ่งของถอยออกไป
ส่วน
