” องครักษ์เฟิ่งรายงานอย่างนอบน้อม
“ผู้ฝึกวิชามารอีกแล้วหรือ?” เธอขมวดคิ้ว นึกถึงเรื่องของจอมมารตาเดียว
“ขอรับ เพียงแต่ว่า ระดับวรยุทธ์ของจอมมารผู้นี้น่าจะสูงมาก เจ้าเมืองของเมืองนี้ส่งผู้ฝึกตนไปซุ่มดูอยู่หลายคน แม้จะเคยเจอครั้งหนึ่ง แต่กลับไม่อาจจับตัวเขาได้ ตรงกันข้าม กลับมีผู้ฝึกตนฆ่าตายไปหลายคน ยามนี้เรื่องนี้เป็นปัญหาใหญ่ในเมือง แทบไม่มีใครกล้ายุ่ง”
ผู้ฝึกจอมมารคนนี้แข็งแกร่งเกินไป เจ้าเมืองและตระกูลต่างๆ ล้วนเฝ้าประตูบ้านของตนเองไว้อย่างดี ไม่ค่อยสนใจเรื่องข้างนอกมากนัก หนำซ้ำ คนตายส่วนมากเป็นผู้ฝึกตนหญิงหรือผู้ฝึกตนที่ไร้สังกัด ด้วยเหตุนี้ ระหว่างที่ยังจับจอมมารนั่นไม่ได้ เทียบกับห่วงคนข้างนอก พวกเขาห่วงคนในบ้านของตนเองมากกว่า
“ปรากฏตัวยามกลางคืนหรือ?” เธอยักคิ้วถาม
“จนถึงตอนนี้ปรากฏตัวติดต่อกันห้าคืนแล้ว แต่ละคืนมีผู้ฝึกตนหญิงตายสองถึงสามคน”
ได้ยินเช่นนั้น เฟิ่งจิ่ววางถ้วยชาในมือลง ก่อนจะลุกขึ้นยืน “อืม ข้าเข้าใจแล้ว เตรียมห้องให้ข้าสองห้อง ค่ำหน่อยข้าจะมา”
………………………………….
