ทั่วไปแน่นอน ไม่แน่อาจเป็นบุตรสาวของตระกูลผู้ดีใดหรือศิษย์ของสำนักไหนก็เป็นได้ ทหารอย่างพวกเขา ย่อมไม่กล้าไปขัดแข้งขัดขาด้วย
เฟิ่งจิ่วหยุดเดิน ชำเลืองมองหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะเอ่ยกับหัวหน้าทหาร “ผู้หญิงคนนี้แบกเด็กยืนขวางอยู่ตรงนี้ก็นานแล้ว ก็แค่ชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง เหตุใดไม่ให้นางเข้าไป?”
“ขอรับๆ ในเมื่อท่านเอ่ยปากแล้ว ข้าน้อยย่อมไม่กล้าคัดค้าน” หัวหน้าทหารรีบรับคำ หันไปเอ่ยกับผู้หญิงคนนั้น “รีบๆ เข้าไปเสีย”
หญิงสาวที่แบกเด็กไว้เห็นอย่างนั้นก็รีบกล่าวขอบคุณเฟิ่งจิ่วด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณท่านมากๆ” จากนั้นก็รีบแบกเด็กเดินเข้าเมืองไป
ครั้นเห็นหญิงสาวเดินเข้าไปแล้ว เฟิ่งจิ่วจึงชำเลืองมองหัวหน้าทหารด้วยหางตา ก่อนเอ่ยว่า “ข้ากลับเพิ่งเคยเห็นทหารเฝ้าประตูเมืองเช่นนี้ พฤติกรรมฉวยโอกาสเอารัดเอาเปรียบเช่นนี้ เจ้าเมืองของพวกเจ้าอนุญาตแล้วหรือ?”
ครั้นได้ยินอย่างนั้น หัวหน้าทหารหน้าซีด ลอบสบถในใจว่า ‘แย่แล้ว!’
เขามองหญิงสาวชุดแดงตรงหน้าอย่างระมัดระวัง ได้แต่เผยยิ้มแห้งๆ…
………………………………….
