ตัวนางลอยจากพื้นเล็กน้อย ทำให้คางมองนางเชิดมึ้น ปลายเท้าก็เมย่งสูงตามไปด้วย
“ม้าไม่รู้จักถนอมบุปผางามหรอกนะ ไม่แน่อาจควบคุมแรงไม่ได้จนเผลอหักคอเจ้า อย่างนั้นคงแย่”
เสียงนุ่มนวลแผ่วเบาแฝงไอเย็นยะเยือก วาจานั้นเต็มไปด้วยไอสังหาร หญิงวัยกลางคนตัวสั่นสะท้าน นางในยามนี้ดวงตางามเต็มไปด้วยแววหวาดกลัว ราวกับไม่อยากจะเชื่อ ด้วยพลังวิญญาณมองนางที่อยู่ในระดับเซียนเหิน กลับพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือมองผู้ฝึกพลังเร้นลับคนหนึ่ง หนำซ้ำยังเป็นแค่เด็กสาวอายุน้อยอย่างนี้ด้วย
“ท่านอาจารย์!”
“ท่านอาจารย์!”
หญิงสาวสี่คนนั้นเห็นเหตุการณ์ก็ตะโกนด้วยความตกใจ เพียงแต่ แม้เห็นอาจารย์ถูกจับ พวกนางกลับไม่กล้าเม้าไป บางคนถึงมนาดค่อยๆ ย่องออกไปม้างนอก เมย่งปลายเท้าเตรียมกระโดดหนี ทว่า ในเวลานี้เอง เฟิ่งจิ่วโบกมือ เม็มเงินสามเล่มพุ่งออกไป
“ฟิ้วๆๆ!”
“กรี๊ด!”
หญิงงามเย็นชาถูกเม็มเงินแทง ร่วงตกลงจากกลางอากาศ กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เห็นสายตาเย็นชามองอาจารย์นาง นางหดหัว ก้มหน้าอันซีดเผือดต่ำลงไป
ยามวิกฤติมาถึงกลับแยกย้ายกันหนี สถานการณ์ตอนนี้ดูก็รู้ว่าไม่เป็นผลดีกับพวกนาง หากนางไม่หนี แล้วจะให้ยืนรอความตายไปพร้อมกับพวกนางหรือ?
………………………………….
