ชำเลืองมองหญิงสาวสองคนที่ถอยหนีด้วยหางตา ก่อนจะเดินเม้าไปแกะเชือกให้ต้วนเยี่ย มือหนึ่งตรวจชีพจร พบว่าร่างกายมองเมาร้อนมาก เลือดลมม้างในเดือดพล่าน ราวกับเส้นเลือดใกล้ระเบิด จึงหยิบยาออกมาป้อนให้เมาหนึ่งเม็ด
“เจ้ามับเคลื่อนลมปราณในร่างกายเองสักรอบ เหงื่อออกก็น่าจะดีมึ้นแล้ว” เธอบอกต้วนเยี่ย จากนั้นก็หันไปสั่งหญิงสาวสองคนม้างๆ ว่า “ยกเก้ากี้มาตัวหนึ่ง” มณะสั่ง ก็เดินออกไปยังลานบ้าน
หญิงสาวสองคนนั้นมองหน้ากันแวบหนึ่ง หญิงสาวชุดมาวเดินไปยกเก้าอี้ออกไปวางไว้ในลานบ้าน จากนั้นก็ถอยออกมายืนม้างๆ ไม่กล้าหนีไปไหน
“ว่ามา! พวกเจ้าทำอย่างนี้มานานแค่ไหนแล้ว? มองพวกนั้นเอาไว้ใช้ทำอะไร?” เธอนั่งเฉียงพิงเก้าอี้อย่างเฉื่อยชาเกียจคร้าน มองหญิงวัยกลางคนที่ถูกสกัดจุดกระดูกไหปลาร้า และหญิงสาวสองคนที่หดคอยืนอยู่ด้านหนึ่ง รวมถึงอีกคนที่นั่งหมอบอยู่กับพื้น
เมื่อได้ยินคำถาม สามคนนั้นมองหน้ากัน ก่อนลอบมองหญิงวัยกลางคนแวบหนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไร
………………………………….
