แม่ของข้าให้มาเชิญพวกท่านไปกินข้าว” ผู้มาเป็นหญิงสาวที่หน้าตางดงามอ่อนหวาน
เฟิ่งจิ่วที่อยู่ในห้องได้ยินก็อดยิ้มไม่ได้ ลุกขึ้นเอ่ยกับต้วนเยี่ยว่า “ไปเถอะ! มีหญิงงามเคียงกาย เจ้าว่าเจ้ายังมีอะไรให้ไม่พอใจอีก?” เอ่ยจบ ก็เดินยิ้มออกไป
“ทั้งสองท่านเชิญตามข้ามา” ดวงหน้างามอ่อนหวานของหญิงสาวเอียงข้างเล็กน้อย หลุบตายิ้มหวาน ในมือถือโคมไฟให้แสงสว่าง หันกายเดินนำทางอยู่ข้างหน้า
ท้องฟ้ามืดสนิท ดวงจันทร์ยังไม่ทันโผล่ออกมา ทางเดินในลานก็ไม่มีไฟ ด้วยเหตุนี้ โคมไฟในมือของหญิงสาวข้างหน้าจึงกลายเป็นไฟนำทาง
เฟิ่งจิ่วกับต้วนเยี่ยเดินตามนางมาถึงลานข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อน เห็นโต๊ะตัวใหญ่ที่วางอยู่ในลานสวน บนโต๊ะมีอาหารอันโอชะสิบกว่าอย่างรวมถึงสุราหอมสองไห หญิงสาวหน้าตางดงามโดดเด่นสามนางกำลังง่วนอยู่ตรงนั้น บ้างก็จัดวางแก้วสุรา บ้างก็จัดวางถ้วยกับตะเกียบ
ครั้นเห็นหญิงสาวชุดกระโปรงสีขาวบุคลิกใสซื่อบริสุทธิ์ที่เพิ่มมาอีกหนึ่งคน เฟิ่งจิ่วอดยิ้มไม่ได้ หันไปส่งสายตาให้ต้วนเยี่ยที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง ราวกับกำลังบอกว่า ‘เห็นหรือยัง! ข้าพูดไม่ผิดใช่หรือไม่? มีหญิงงามบริสุทธิ์อยู่อีกคนจริงๆ’
“ทั้งสองท่านมาแล้วหรือ? รีบนั่งเร็ว
