จากไหน ถึงจะสามารถทำให้ครอบครัวของเฉินซีกลับไปสู่ชีวิตตามปกติได้
อย่างไรก็ตามเรื่องนี้จะเร่งรีบเลยไม่ได้ เฝ่ยไป๋ลู่ยังคงรออาหารเดลิเวอรีของตัวเอง เธอยืนขึ้นแล้วเดินไปที่ประตู “เรื่องของคุณไม่ง่ายขนาดนั้น”
ความหมายของอาจารย์คือปฏิเสธใช่ไหม?
เฉินซีเห็นการถ่ายทอดสดของเฝ่ยไป๋ลู่โดยบังเอิญ เลยได้รู้ว่าเธอเองก็มีชะตาล้างผลาญหกชั่วโคตรเหมือนกัน จึงหอบความหวังสุดท้ายมาหาถึงที่ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกปฏิเสธ
เฉินซีที่ทุกข์ทรมานเอาสองมือกุมศีรษะอย่างหดหู่ และร้องสะอึกสะอื้นอย่างทนไม่ไหว
เขายอมแบกรับบาปทั้งหมดมาไว้ที่ตัวเอง ไม่อยากเห็นภรรยากับลูกสาวได้รับผลกระทบไปมากกว่านี้จนไม่ตายดีเช่นกัน
เฝ่ยไป๋ลูถืออาหารเดลิเวอรีกลับมา เห็นชายที่เป็นผู้ใหญ่แล้วร้องไห้อย่างขมขื่น ก็อดถอนใจไม่ได้ “ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วย คุณหยุดร้องได้แล้ว”
ทั้งคุกเข่าคำนับ ทั้งร้องไห้สะอึกสะอื้น เดี๋ยวเพื่อนบ้านก็ได้บ่นใส่พอดี!
เฉินซีชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ดีใจ คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะพลิกกลับ จึงอยากจะคุกเข่าให้เฝ่ยไป๋ลู่อีกครั้ง “ขอบคุณครับอาจารย์! ผมจะไม่มีวันลืมบุญคุณใหญ่หลวงของอาจารย์เลย!”
“กินอะไรสักหน่อยเถอะ อีกเดี๋ยวจะยุ่งมาก” ร่างกายของเฝ่ยไป๋ลู่พิเศษมาก แล้วก็กินเยอะมาก เธอสั่งอาหารเดลิเวอรีมาเต็มโต๊ะ
เฉินซีกลืนไม่ลง เขาต้องการพาเธอไปที่บ้านทันที แต่ก็ไม่กล้ารบกวนการจัดเตรียมของอาจารย์ จึงฝืนกินไปได้ไม่กี่คำ
เฝ่ยไ
