ตอนที่ 2208 ไข่มุกที่เจ้าขนเขียวกำเนิดออกมา
“เสียงเมื่อครู่เหมือนดังอยู่แถวนี้แท้ๆ เหตุใดพวกเรากลับไม่เห็นคนเลย?” ต้วนเยี่ยพึมพำ หันมองไปรอบๆ แล้วปล่อยดวงจิตออกไป แต่ยังคงไม่เจอกลิ่นอายอะไรเลยแม้แต่น้อย
“บางทีอาจไปแล้วก็ได้” หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เสนอ จากนั้นดึงแขนเสื้อเขา “ศิษย์พี่ พวกเรากลับกันเถอะ! อาจารย์ลุงจะได้ไม่เป็นห่วงพวกเรา”
“ก็ได้!” ต้วนเยี่ยรับคำ เตรียมจะหมุนตัวกลับไปพร้อมกับนาง แต่สายตากลับหันไปสะดุดที่ปากถ้ำซึ่งอยู่ไม่ไกล
“ข้าจะเข้าไปดูข้างในหน่อย” เขาเอ่ย สาวเดินยาวๆ เข้าไปในถ้ำ เห็นอย่างนั้น หญิงสาวทำได้เพียงเดินตามไป
เดินวนข้างในหนึ่งรอบ ได้กลิ่นเพียงกลิ่นคาวเลือดและร่องรอยบนพื้น ต้วนเยี่ยย่อกายลงไปตรวจสอบ อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ เหตุใดจึงเหมือนน้ำยาสลายศพของเฟิ่งจิ่วเช่นนี้?
ครั้นความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขาอดนึกย้อนไปถึงเสียงที่ได้ยินเมื่อครู่ไม่ได้ เสียงนั่นคงไม่ใช่ว่าเป็นเสียงของเฟิ่งจิ่วหรอกกระมัง?
ไม่ น่าจะไม่ใช่นาง นางจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเช่นนั้นได้อย่างไรกัน? น่าจะเป็นคนอื่น
หญิงสาวตามมา เห็นเขานั่งยองอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าแปลกๆ อดถามไม่ได้ “ศิษย์พี่? ศิษย์พี่ท่านเป็นอะไรไป?”
“ไม่เป็
