นบางส่วน
“เอ๊ะ? ทำไมไม่เห็นคน? เมื่อกี้เหมือนได้ยินเสียงดังมาจากตรงนี้” หญิงสาวนางหนึ่งพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ หันมองรอบๆ เอ่ยกับคนข้างๆ ว่า “ดูสิ ตรงนั้นมีถ้ำภูเขาอยู่ด้วย”
“น่าแปลก ที่นี่ข้าเคยมาหลายครั้งแล้ว ไม่เคยเห็นถ้ำภูเขาเลย ทำไมครั้งนี้จู่ๆ ก็มีถ้ำภูเขาปรากฏขึ้นมา?”
“ข้างหน้าตรงที่พวกเราผ่านมามีค่ายกล ค่ายกลนั่นปกป้องที่นี้ไว้ ฉะนั้นตอนพวกเรามาที่นี่จึงมองไม่เห็นถ้ำภูเขา เมื่อครู่เพราะพวกเราตามเสียงมา จึงได้เดินผ่ายค่ายกลนั้นมาถึงที่นี่”
หากเฟิ่งจิ่วอยู่ที่นี่เวลานี้ ก็จะจำได้ว่าผู้พูดคือ ‘ต้วนเยี่ย’ หนึ่งในสี่คนที่เธอเคยสอนเขานั่นเอง
ต้วนเยี่ยกำลังฝึกวรยุทธ์อยู่ในสำนักเมฆาหยก ครั้งนี้เขาบังเอิญออกมาฝึกฝนกับคนในสำนักพอดี คนที่อยู่ด้านหลังสุดคือศิษย์น้องหญิงของเขา พวกเขาตามเสียงนั้นมาแต่กลับไม่เห็นเงาคนตรงนี้ แม้แต่เขาก็ยังอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้
………………………………….