เลือดในลำคอเหตุใดนานแล้วก็ยังรู้สึกเหม็นฉุนอยู่อีก? นั่นเป็นเลือดอะไรกันแน่?
เขาเอื้อมมือไปบีบคางของเธอ เอ่ยอย่างเหี้ยมเกรียม “เฟิ่งจิ่ว! พวกเจ้าทำลายทุกสิ่งของข้า หากข้าฆ่าเจ้าไปเสียอย่างนี้ ก็เสียเปรียบเจ้าเกินไปน่ะสิ เจ้าวางใจ ข้าจะทำให้เจ้าอยู่ไม่สู้ตายเอง ฮ่าๆๆๆๆ!” เขาสะบัดมือ สาวเท้ายาวๆ เดินออกไป ขณะเดียวกันก็โบกมือร่ายเขตอาคมไว้หน้าถ้ำ
นางในตอนนี้ถูกสกัดจุดลมปราณ ไม่อาจใช้กลิ่นอายพลังวิญญาณได้เช่นคนทั่วไป นางที่เป็นเช่นนี้ เพียงเขตอาคมเดียวก็ขังไว้ได้แล้ว!
เฟิ่งจิ่วมองเขาสาวเท้าออกไป ก่อนจะมองพิจารณารอบๆ ถ้ำภูเขาแห่งนี้
ที่นี่เรียบง่ายธรรมดา น่าจะเป็นถ้ำที่เจอระหว่างทาง มุมหนึ่งในนี้ยังมีเศษผ้าเปื้อนเลือดเหลือทิ้งไว้บนพื้น รวมถึงขวดยาจำนวนหนึ่ง เธอหันไปมองข้างนอก ไม่รู้ว่าเจ้าสำนักปัญจพิษออกไปทำอะไร เวลานี้เธอลองเหยียดขาดู พลางรวบรวมกลิ่นอายพลังเร้นลับที่อยู่ข้างในเพื่อพยายามคลายจุดลมปราณ
………………………………….
