“ไม่ สังหารเจ้าเป็นเรื่องน่าเสียดายเกินไป เจ้างามหาใครเปรียบขนาดนี้ มาเป็นนางบำเรอบนเตียงของข้า คงจะสำราญใจไม่ได้น้อย”
เฟิ่งจิ่วหรี่ตาลง สายตาเย็นยะเยือกจับจ้องเจ้าสำนักปัญจพิษ เธอแสยะยิ้มหยัน “เจ้านอนฝันกลางวันไปเถอะ!”
ร่างกายลอยสูงกลางอากาศในพริบตา ฝีเท้าเคลื่อนไหวรวดเร็วเบาหวิวน่าประหลาด กระบี่คมพยับในมือพลิกหมุน พลังวิญญาณถูกขับเคลื่อน ก่อนที่เปลวเพลิงจะลุกอาบคมกระบี่ เปลวเพลิงสีแดง พลังกระบี่สีเขียว พลังสองขุมราวกับจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
“ชิ้ง! วูบ!”
เงากระบี่พุ่งออกไปพร้อมกับเปลวเพลิง พลังอันดุดันกลายเป็นมังกรไฟเกรี้ยวกราด แต่ก็ดูคล้ายพยัคฆ์เดือดที่พุ่งใส่เจ้าสำนักปัญจพิษด้วยความเร็วปานสายฟ้าฟาด
“ซี๊ด!”
กระบี่นั้นพุ่งเข้ามาเร็วเกินไป ซ้ำยังกระแทกฝ่าด่านป้องกันของเขาพุ่งเข้าใส่จุดตายของเขาด้วย พริบตานั้น เพื่อหลบการโจมตีที่อันตรายถึงชีวิตนั่น เขาใช้สองมือขับเคลื่อนกระแสพลังพยายามจะหนีบกระบี่เล่มนั้นไว้อีกครั้ง แต่ใครจะรู้ สองฝ่ามือยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกพลังของกระบี่คมพยับดีดสะท้านออกไป ซ้ำยังถูกเปลวเพลิงที่อาบไล้กระบี่ลวกจนบาดเจ็บ ขณะเสียหลักเซถอยหลังไป กระบี่ยามแทงเข้าไปที่ไหล่ของเขา พลังกระบี
