ตอนที่ 2195 ปู่กวนของเอ็งมาแล้ว
“บัดซบ! ไฟไหม้ได้อย่างไรกัน? รีบไปช่วยกันดับไฟเร็วเข้า!”
ท่ามกลางเสียงร้องด่า สี่คนที่กำลังดื่มสุราอยู่ในลานสวนรีบออกมาดู ครั้นเห็นเปลวเพลิงโชติช่วงโอบล้อมรอบหุบเขา ทั้งสี่คนตกตะลึง
“จู่ๆ ไฟไหม้ได้อย่างไร? หรือว่ามีคนลักลอบเข้ามา?”
ทั้งสี่คนตกใจ หนึ่งในนั้นดึงทหารที่กำลังวิ่งผ่านหน้าเข้ามาตวาดถาม “เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดจึงเกิดไฟไหม้ได้? มีคนลักลอบเข้ามาใช่หรือไม่?”
“เรียนท่านผู้ใช้พิษ ไม่พบว่ามีใครบุกรุกเข้ามา แต่รอบด้านเกิดไฟไหม้ มีคนไปตรวจสอบแล้ว…” คนคนนั้นกำลังรายงาน แต่จู่ๆ กลับถูกเสียงหนึ่งดังขัดจังหวะขึ้นมาก่อน
“ฮ่าๆๆๆๆ! ที่แท้ที่นี่ก็เป็นรังกบดานของพวกเจ้าเองหรือ! เปลวไฟที่แผดเผานี้ช่างทำให้ปู่กวนของเอ็งชุ่มชื่นหัวใจยิ่งนัก!”
เสียงหัวเราะกังวานพลันดังขึ้นท่ามกลางค่ำคืน ทุกคนตกใจแตกตื่น โดยเฉพาะชายวัยกลางคนที่แขนขาด ยามนี้พอได้ยินเสียง ยิ่งถลึงตาจ้องมองไปยังทิศที่เสียงดังมาอย่างไม่อยากเชื่อ
เห็นเพียงบนหินก้อนหนึ่งที่สูงชะลูดขึ้นไป เงาร่างกำยำถือดาบใหญ่ไว้ในมือ แหงนหน้าหัวเราะขึ้นฟ้า วาจาท้าทายรวมถึงเสียงหัวเราะสะเทือนหู ทำให้ผู้ใช้พิษที่แขนขาดบังเกิดเพลิงโทส
