”
ไม่มีใครคัดค้าน พวกเขาต่างรับคำและแยกย้ายกันไปทันที ผู้ใช้พิษแขนขาดและผู้ใช้พิษอีกคนรวมพลังรอยตัวขึ้น พุ่งไปทางกวนสีหลิ่น อีกสองคนกลับมุ่งหน้าไปยังจวนถ้ำที่อยู่ด้านหลัง
“กวนสีหลิ่น! เจ้ากล้ามาถึงที่นี่! วันนี้ ข้าจะทำให้เจ้าไม่ได้กลับไปอีก!”
ผู้ใช้พิษแขนขาดสะบัดแขนเสื้อ อาวุธลับนับชิ้นไม่ถ้วนพุ่งไปทางกวนสีหลิ่น ขณะที่เขายื่นมือออกไป กระบี่ยาวเล่มหนึ่มปรากฏกลางฝ่ามือของเขา กลิ่นอายพลังวิญญาณพลุ่งพล่าน พลังกระบี่พุ่งแหวกอากาศออกไป ไอสังหารเอ็นเยือกเย็นแผ่ปกคลุมลงมาทันใด
“ฮ่าๆๆๆๆ!”
กวนสีหลิ่นแหงนหน้าหัวเราะลั่น จู่ๆ เสียงหัวเราะหยุดลง สายตาคมกริบจ้องมองไปยังผู้ใช้พิษแขนขาด “ครั้งที่แล้วปล่อยเจ้าหนีไปได้ วันนี้ ชีวิตของเจ้า ปู่กวนของเอ็งจะเอามาให้ได้!” ขณะตะโกนกร้าว กลิ่นอายพลังเร้นลับพลันพลุ่งพล่านรอบกาย ดาบใหญ่ในมือตวัดโบกไปมา กลายเป็นเกราะป้องกันอยู่ตรงหน้าเขา
“เกร๊ง!”
“เกร๊ง!”
“เกร๊ง! เกร๊ง!”
อาวุธลับพุ่งชนดาบใหญ่ในมือของเขา เกิดเป็นเสียงกระทบแหลมๆ อาวุธลับเหล่านั้นร่วมตกลงไป พร้อมกับพลังกระบี่ที่ถูกสลายหายไปด้วย
………………………………….
