่อยู่ หน้าผากเขาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ กัดฟันแน่น อยากแบ่งเอามือข้างหนึ่งออกมาใช้งาน ทว่ากลับไม่อาจต้านทานพลังของอีกฝ่ายด้วยมือเดียวได้
ในเวลานี้เอง ผู้ใช้พิษแขนขาดพลันโจมตีเข้ามาจากข้างหลัง เขาคิดจะลอบโจมตี ทว่าชั่วขณะนั้น ดาบใหญ่ในมือกวนสีหลิ่นกดทับลงไป ยกขาขึ้นเตะ ฉวยโอกาสขณะที่อีกฝ่ายถูกเตะออกไปยกดาบใหญ่ขึ้นตวัดฟันออกไปในแนวขวาง
“เฮื้อ!”
กวนสีหลิ่นคำรามเสียงต่ำ ดาบใหญ่ฟันออกไปพร้อมกับพลังอันรุนแรง ผู้ใช้พิษยกดาบโค้งสองเล่มในมือขึ้นต้าน ทว่ายังคงถูกพลังกระบี่เส้นนั้นเฉือนร่างจนเกิดแผลที่ลึกจนมองเห็นกระดูกได้
“ซี๊ด อ๊าก!”
เขาสูดหายใจ ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเสียหลักร่วงลงจากลางอากาศ ขาข้างหนึ่งกึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น มือหนึ่งประคองร่างด้วยดาบ ก้มหน้ามองแผลตรงหน้าอก รู้สึกเพียงเจ็บปวดจนไร้เรี่ยวแรง
เขารีบหยิบยาออกมาโรยบนแผล ทว่าเหนืออากาศ หลังจากตวัดดาบนั้นออกไป กวนสีหลิ่นหันกลับไปรับศึกจากผู้ใช้พิษแขนขาดต่อ อีกฝ่ายมีเพียงแขนข้างเดียว กอปรกับแผลเก่ายังไม่หายดี ยิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาไปใหญ่
“ดาบเฉือนวิญญาณ!”
เห็นเพียงกวนสีหลิ่นคำรามลั่น ดาบใหญ่ในมือตวัดฟันออกไป
