พลังดาบหลายเส้นพุ่งออกจากดาบของเขา ฟาดฟันไปยังผู้ใช้พิษแขนข้างเดียวด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
“บัดซบ! เจ้า…”
ผู้ใช้พิษคนนั้นเห็นก็ตกตะลึง คิดจะถอยหนีแต่ก็ช้าไปเสียแล้ว เขาหลบพลังดาบสองเส้น แต่กลับไม่อาจหลบพลังดาบเส้นสุดท้ายไปได้ รู้สึกเพียงเย็นวาบที่คอ เสียงฉึกดังผ่านหูไป ก่อนที่หัวของเขาจะถูกตัดกระเด็นออกไป
ผู้ใช้พิษที่กำลังใส่ยาห้ามเลือดอยู่เห็นเข้าก็ตะลึงพรึงเพริด ขวดยาในมือหล่นลงพื้นก็ไม่มีเวลาก้มเก็บ รีบหันไปตวาดสั่งทหารรอบๆ “จัดการ! ไปจัดการมันให้หมด! ฆ่ามันเสีย!”
แต่ตัวเขาเองกลับถอยหลังไปทีละก้าว หนีไปทางจวนถ้ำที่ปิดอยู่ของนายท่านของเขา
ร้ายกาจเกินไปแล้ว! เจ้าบัดซบกวนสีหลิ่นร้ายกาจเกินไปแล้ว! พลังต่อสู้ที่น่ากลัวอย่างนั้นหากไม่ร่วมมือกันสามสี่คนเกรงว่าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา! เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าพลังต่อสู้ของผู้ฝึกพลังเร้นลับคนหนึ่งจะน่ากลัวได้ขนาดนี้!!
นึกถึงภาพที่หัวถูกตัดกระเด็นลอยออกไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้อง ไม่มีโอกาสแม้แต่จะหนีก็ต้องตายไปทั้งอย่างนั้น เขารู้สึกเย็นวาบที่สันหลังทันที
ตอนสู้กับคนของตลาดมืดยังไม่เคยหวาดกลัวเช่นนี้มาก่อน ทว่าตอนนี้ เ
