่อย่างไรก็ต้องเห็นเงาร่างของผู้ใช้พิษทั้งสิบสองภายใต้อาณัติของเขาแน่นอน เพียงแต่ พวกเขาล้วนเชี่ยวชาญการใช้พิษ พวกเจ้าจำต้องระวังตัวด้วย”
ขณะเอ่ย เขาหยิบเสื้อกันลมสีดำผืนหนึ่งจากห้วงมิติมาผูกไว้บนตัว ปิดบังเสื้อผ้าสีขาวที่ดูสะดุดตา ก่อนจะพาพวกเข้าเดินเข้าไปข้างใน
“ที่นี่มีค่ายกล” กวนสีหลิ่นเดินตามหลังเขา สัมผัสได้ว่าที่แห่งนี้มีค่ายกลคุ้มกันอยู่
“ไม่ได้มีเพียงค่ายกล ข้างในยังมีหมอกพิษด้วย” โม่เฉินที่อยู่ข้างหน้าเอ่ยโดยไม่หันหลัง พาพวกเขาเดินออกจากค่ายกล ก่อนจะมองเห็นหมอกพิษอยู่ข้างหน้า
เวลานี้ ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว รอบด้านมืดมิดยากต่อการมองเห็น ทั้งสามหยุดอยู่ตรงนี้ เฟิ่งจิ่วหยิบยาแก้พิษให้พวกเขากิน ก่อนจะเดินต่อไป
เวลาหนึ่งก้านธูปผ่านไป พวกเขามาถึงขอบหน้าผา ก้มหน้ามองลงไปด้านล่างหน้าผา เห็นเพียงแสงไฟวิบวับจากที่ไกลๆ เฟิ่งจิ่วกับกวนสีหลิ่นอดตะลึงไม่ได้ นึกไม่ถึงว่าข้างในนี้จะมีสถานที่เช่นนี้ซ่อนอยู่ด้วย
“ที่แท้พวกเขาก็ซ่อนตัวอยู่ในก้นหุบเขาแห่งนี้ ไม่น่าเล่า ไม่น่าถึงหาเบาะแสของพวกเขาไม่เจอเลย” เฟิ่งจิ่วเอ่ยเหมือนเข้าใจในที่สุด “ที่นี่โอบล้อมไปด้วยภูเขา ซ้ำยังมีหมอกแน่นหนา เป็นสถานที่ที่เหม
