งหนึ่งชันคางพลางยิ้มเอ่ย “ตลาดมืดตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากปัญหายุ่งเหยิง ข้าไม่อยากเข้าไปรับช่วงต่อหรอกนะ ปัญหาของข้าก็มากพออยู่แล้ว อีกอย่าง ท่านร่วมงานกับข้ามานานขนาดนี้ก็น่าจะรู้จักข้า อำนาจในมือข้าตอนนี้ก็เติบโตไม่ได้ด้อยกว่าของท่านเลย”
ท่านลุงเฮยส่ายหน้ายิ้มๆ “ก็ได้ๆๆ ตลาดมืดคือปัญหายุ่งเหยิง เจ้าไม่เอาก็แล้วไป ถ้าอย่างนั้นเอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! เจ้ามาเป็นลูกสาวบุญธรรมของข้าเสียให้สิ้นเรื่อง”
“เรื่องที่ข้าเสียเปรียบข้าไม่เอาด้วยหรอกนะ” เธอเบะปาก เหล่มองเขาแวบหนึ่ง เอ่ยว่า “ทั้งที่ข้าเป็นคนช่วยท่านแท้ๆ ยังต้องเป็นลูกสาวบุญธรรมให้ท่าน? เรียกท่านว่าท่านพ่อบุญธรรมอีก? ท่านมีแต่ได้เปรียบกับได้เปรียบทั้งนั้น”
“นั่นเป็นเพราะเจ้าไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของข้า และไม่รู้ว่าตระกูลของข้ามีบารมีล้นฟ้าเพียงใด” เขาส่ายหน้ายิ้มๆ มองเธอ เอ่ยว่า “ข้าพูดจริงๆ นะ เป็นลูกสาวบุญธรรมของข้าไม่ใช่เรื่องเสียเปรียบแน่นอน แต่เป็นเรื่องที่ดีกับเจ้ามากๆ ต่างหาก”
เฟิ่งจิ่วเอ่ยอย่างไม่ยี่หระ “มีอะไรดีกัน? ตระกูลท่านมีบารมีล้นฟ้าก็ไม่เกี่ยวกับข้านี่! ถึงจะมีอะไรดี ก็คงจะดีกับลูกสาวลูกชายของท่านมากกว่า ข้าไม่เป็นหรอก”
…………………
