ได้ยินว่าเป็นศิลาเพลิงชั้นดีอะไรนี่ล่ะ แล้วก็มีราคาค่างวดอยู่บ้าง” กวนสีหลิ่นตอบ
ได้ยินอย่างนั้น มุมปากของเธอกระตุก “มีราคาค่างวดอยู่บ้าง? ของที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้ ซ้ำยังมีสีแดงที่เหมือนเปลวเพลิง นี่มันสมบัติล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้ โชคดีที่ท่านไม่ได้เอาไปแกะสลัก ไม่เช่นนั้นข้าคงเสียดายแย่” เจ้าสิ่งนี้ เธอยังหาไม่ได้สักก้อน นึกไม่ถึงพี่ชายของเธอกลับหากลับมาได้ก้อนใหญ่ขนาดนี้ ซ้ำยังเป็นของคุณภาพสูงด้วย!
กวนสีหลิ่นยิ้ม เอ่ยว่า “ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะต้องชอบเจ้านี่ ตอนนั้นมีคนแย่งข้าไม่น้อย สุดท้ายก็ไม่มีใครสู้ข้าได้”
พอได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ข้ารู้ ตอนนั้นข้าเองก็อยู่ในป่าภูเขาไฟเหมือนกัน ท่านอยู่กับทหารรับจ้างกลุ่มนั้นกระมัง? ระหว่างทางพวกเราน่าจะได้เจอกัน แต่ท่านไม่เห็นข้า ข้าก็ไม่เห็นท่านเท่านั้นเอง กระทั่งต่อมาตอนอยู่ด้านหลังภูเขาไฟลูกนั้นพวกท่านชิงหนีไปก่อน คนพวกนั้นจะไล่ตามไป ข้าเห็นเงาร่างของท่านจึงได้ช่วยขวางทางพวกที่ไล่ตามพวกท่านอยู่”
ขณะเอ่ย เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ “ข้าปล้นของของคนพวกนั้นมาหมดแล้ว”
แวบแรกที่ได้ยิน กวนสีหลิ่นตะลึง “ที่แท้ตอนนั้นเจ้าก็อยู่ที่นั่นด้วย? ไม่น่า
