เล่า ข้ายังสงสัยว่าเหตุใดคนพวกนั้นจึงไม่ไล่ตามมา ที่แท้ก็เป็นเจ้าที่ช่วยพวกเราอยู่ข้างหลัง” ได้ยินเธอว่าอย่างนี้ เขากระจ่างในทันที
เฟิ่งจิ่วหรี่ตา หยิบสมบัติบนโต๊ะขึ้นมาโยนเล่น ตอนนั้นเธอออกหน้าขวางคนพวกนั้นไว้เพราะเห็นร่างของเขา ไม่อย่างนั้นเธอไม่มีทางยุ่งเรื่องของคนอื่นอยู่แล้ว
“นายท่าน สมบัติของท่านมีมากจนนับไม่ไหวแล้ว” หงส์ไฟที่อยู่ข้างๆ จ้องกองสมบัติที่เหมือนภูเขาขนาดย่อมบนโต๊ะ หันไปมองกวนสีหลิ่น “มีพี่ชายมันดีอย่างนี้เอง!” เจ้าตัวโตกวนสีหลิ่นคนนี้ ดีกับนายท่านของมันไม่น้อย
ครั้นได้ยินอย่างนี้ ทั้งสองคนหัวเราะร่า
“เอาล่ะ เสี่ยวจิ่ว เก็บของเสียเถิด! พี่เอาของพวกนี้มาให้เจ้า เจ้าชอบก็เก็บไว้ ไม่ชอบก็ยกให้คนอื่นได้ไม่เป็นไร” เขายิ้มเอ่ย พยักหน้าให้เธอเก็บของเหล่านั้นเสีย
“ท่านพี่ ทุกครั้งที่ท่านออกไปข้างนอกก็เอาของมีค่ากลับมาให้ข้ามากมายเช่นนี้ ท่านเก็บไว้ให้ตนเองบ้างหรือไม่? ภายหน้าจะสู่ขอภรรยาก็ต้องมีสินสอด ยังมีเยี่ยจิงอีก ตอนนี้นางยังอยู่ที่แผ่นดินใหญ่ฝั่งใต้แม่น้ำ ท่านไม่หาเวลาไปสู่ขอนางเสียเล่า?” เธอหันไปยักคิ้วให้เขา
“เรื่องแต่งงานไม่รีบ แต่ข้ากลับคิดจะไปเดินทางไปเยี่ยมตระก
