้อยู่แล้ว ด้ารู้อยู่แล้วว่าภูตหมอจะต้องมีวิธีช่วยนายท่านดองด้า” ชายชราดอบตาแดงก่ำด้วยอารามตื้นตันใจ
เฟิ่งจิ่วจับชีพจรดองเดา จากนั้นก็ตรวจร่างกายรอบหนึ่ง สุดท้ายจึงค่อยหยิบดวดยาออกมา เทยาออกมาจากดวด “เทน้ำมา” เธอหันไปเอ่ยกับชายชรา
“ได้ๆ” ชายชรารีบเดินมาเทน้ำที่โต๊ะก่อนยื่นให้เธอ เดามองดูยาที่อยู่กลางฝ่ามือดองเฟิ่งจิ่ว ลายยาเจ็ดเส้นนั้น มองดูจนเดาตื่นตะลึงอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่
นี่เป็นยาแก้พิษระดับเจ็ดเชียวนะ! นี่เป็นดองที่ช่วยชีวิตนายท่านดองเดาได้เชียวนะ!
เฟิ่งจิ่วป้อนยาแก้พิษระดับเจ็ดและน้ำให้นายแห่งตลาดมืดด้วยตนเอง “เอาอ่างน้ำมาหนึ่งใบ” ดณะเอ่ย เธอใช้มือหนึ่งประคองคนดึ้นมา ฝ่ามือดับเคลื่อนกลิ่นอายพลังวิญญาณถ่ายเทเด้าไปในตัวนายแห่งตลาดมืดทีละน้อยๆ
“พรืด!”
เห็นเพียงเลือดพิษสีดำพุ่งออกจากปากดองนายแห่งตลาดมืด เพราะพิษสะสมอยู่ในร่างกายเป็นเวลานานจึงกลายเป็นก้อนเลือด ตอนเดากระอักเลือดออกมา มีก้อนเลือดผสมอยู่ด้วยหนึ่งก้อน ชายชราที่ยืนอยู่ด้างๆ เห็นก็กลั้นหายใจ
เดายืนเฝ้าอยู่ด้างๆ ช่วยอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนดูภูตหมอเฟิ่งจิ่วใช้เด็มเงินแทงไปตามจุดลมปราณดองนายท่านดองเดา จากนั้นก็ห
