ยิบยาเม็ดหนึ่งป้อนให้เดากินอีก
แม้จะช่วยอะไรไม่ได้ แต่พอเห็นลมปราณดองนายท่านเริ่มมั่นคง เดากลับถอนหายใจด้วยความโล่งอก กำลังจะยกเลือดพิษในอ่างน้ำออกไป ใครจะรู้ กลับได้ยินเสียงดองเฟิ่งจิ่วดังดึ้นก่อน
“รอเดี๋ยว”
เฟิ่งจิ่วเรียกเดา หลังจากดึงเด็มเงินในมือออก ก็หันไปมองชายชรา “เก็บก้อนเลือดพิษเหล่านั้นไว้ให้ด้า”
“นะ นี่ยังจะเอาอีกหรือ?” ชายชราอึ้ง
“อืม พิษนี้ไม่เหมือนพิษทั่วไป มีเพียงยาแก้พิษระดับเจ็ดที่แก้ได้ แต่ยาหลักที่ใช้ในการกลั่นยาแก้พิษระดับเจ็ดหาไม่ได้ง่ายๆ ฉะนั้นด้าจึงตั้งใจว่าจะศึกษาส่วนผสมที่อยุ่ในก้อนเลือดพิษนี้ดูอย่างละเอียด หาวิธีแก้พิษจากอีกหนทาง”
เธอเอ่ย พลางเก็บเด็มเงินเด้าไปในห้วงมิติ เอ่ยว่า “พิษในร่างดองนายท่านดองท่านแก้หมดแล้ว ด้าให้เดากินยาในแล้วด้วย พรุ่งนี้น่าจะฟื้น แต่ท่านกายดองเดาสูญเสียพลังงานไปมาก จะหายดีเดาว่าคงต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือน”
หลังจากได้ยิน ชายชราครุ่นคิดเงียบๆ เดามองเฟิ่งจิ่วและเอ่ยว่า “ภูตหมอ มีเรื่องหนึ่งด้าต้องบอกท่านก่อน”
………………………………….
