ใจ จะยิ่งทำพลาดง่าย
“อืม ข้ารู้” เธอยิ้มๆ บอกกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าพากู้โม่กลับจวนเฟิ่งไป ข้าจะไปดูท่านลุงเฮยที่จวนหลิงเสียหน่อย”
ชายชราจากตลาดมืดคนหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ามาได้ยินประโยคนั้น มุมปากกระตุกเล็กน้อย นายท่านผู้ปราดเปรื่องเลื่องชื่อของเขา กลับถูกแม่หนูคนนี้เรียกว่าท่านลุงเฮยเสียแล้ว
“ภูตหมอ” ชายชราคารวะเฟิ่งจิ่ว เมื่อเห็นเธอมองมาจึงเอ่ยว่า “ข้าได้ยินว่าทางนี้เกิดเรื่อง จึงมาดูสักหน่อย”
“จบเรื่องแล้ว” เฟิ่งจิ่วเอ่ยกับชายชรา “คนของสำนักปัญจพิษร้ายกาจมากจริงๆ ทำคนของข้าบาดเจ็บถึงขนาดนี้ ท่านดู” เธอหันไปมองทางพวกเหลิ่งหวา สายตาบ่งบอกความหมายชัดเจนมาก
เห็นอย่างนั้น ชายชราหน้าตารู้สึกผิด “เป็นพวกข้าที่ทำให้พวกท่านเดือดร้อนไปด้วย” เขาประสานมือคารวะทุกคน
พวกเหลิ่งหวาเห็นอย่างนั้นกลับไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร
“สองวันนี้อาการของนายท่านของท่านเป็นอย่างไรบ้าง? ได้ดูแลตามที่ข้ากำชับไว้หรือไม่?” เฟิ่งจิ่วถาม กลับไม่ได้พูดอะไรอย่างอื่นมาก หลังจากที่รับตัวนายแห่งตลาดมืดมาอยู่ด้วย เธอก็รู้อยู่แล้วว่าต้องมีวันนี้ ศัตรูของตลาดมืด จะกลายเป็นศัตรูของเธอ และจะมาตามหาเธอเช่นกัน
“แน่นอน อาการไม่ได้แย
