ต่ ยาระดับเจ็ดไม่ได้กลั่นง่ายๆ ขนาดนั้น แม้เธอจะศึกษามาระยะหนึ่งแล้ว แต่ยาหลักมีจำกัด เธอจึงไม่มีโอกาสแม้แต่จะล้มเหลว
ขณะเดียวกัน ณ ที่ตั้งของสำนักปัญจพิษ ชายวัยกลางคนที่ถูกกวนสีหลิ่นตัดแขนข้างหนึ่งเดินเข้ามาในห้องโถงด้วยใบหน้าซีดขาว คุกเข่าข้างเดียวต่อหน้าที่นั่งสูงสุด ก้มหน้าต่ำ
“เจ้าสำนัก ข้าทำภารกิจล้มเหลวขอรับ!”
แม้แต่เขาเองก็ยังไม่คาดคิดว่าการไปหอยาสวรรค์ครั้งเดียวจะทำให้เสียแขนไปหนึ่งข้าง ด้วยพลังระดับปราชญ์เซียนของเขา กลับถูกตัดแขนข้างหนึ่งไปทั้งอย่างนี้! น่าแค้นใจนัก!
มองดูชายวัยกลางคนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า บนที่นั่งที่สูงสุด คนผู้หนึ่งซึ่งสวมหน้ากากเพียงเผยแววตาเหี้ยมเกรียมออกมาคู่หนึ่ง เขาหรี่ตา “มือข้างนี้ของเจ้า ภูตหมอเป็นคนฟันขาดหรือ?”
ได้ยินอย่างนั้น ชายวัยกลางคนยิ่งก้มหน้าต่ำกว่าเดิม “เรียนเจ้าสำนัก ไม่ใช่ภูตหมอ แต่เป็นชายที่ชื่อกวนสีหลิ่น! วันนี้ที่พวกข้าไปหยั่งเชิงหอยาสวรรค์ เฟิ่งจิ่วผู้นั้นไม่โผล่หน้ามาด้วยซ้ำ”
“อ้อ?”
คนบนที่นั่งประทานลากเสียงยาวเล็กน้อย ราวกับประหลาดใจ ทว่าไม่นานก็ปล่อยวาง “ได้ยินมาว่ารอบกายภูตหมอเฟิ่งจิ่วมีคนมากความสามารถอยู่มากมาย แต่พลังของเจ้าเองก็
