าเรื่องเจ้า!”
ครั้นได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วหน้าเครียดขึ้นมาทันที
มีคนตายไม่น้อย? หมายถึงคนในหอยาสวรรค์ของเธองั้นหรือ? เธอน่าจะรู้แต่แรกแล้วว่าศัตรูของตลาดมืดจะต้องแข็งแกร่งมากแน่ๆ นึกไม่ถึงครั้นมาถึงก็ก่อเรื่องเอิกเกริกถึงเพียงนี้ หนำซ้ำยังเป็นตอนที่เธอไม่อยู่อีกด้วย
ถนนภายใต้แสงไฟมากมาย เธอไม่มีแก่ใจเดินชม รีบพุ่งตัวไปข้างหน้า กระทั่งมาถึงหน้าประตูหอยาสวรรค์ เห็นประตูใหญ่ที่ปิดสนิท รวมถึงรอยเลือดที่ยังไม่ทันได้เก็บกวาด
“นายท่าน!” องครักษ์ตระกูลเฟิ่งสองคนปรากฏตัวหน้าประตู เห็นเธอกลับมาก็รีบร้องเรียกด้วยความดีใจ “นายท่าน ท่านกลับมาแล้ว กู้โม่ได้รับบาดเจ็บ อาการสาหัสมาก!”
ครั้นได้ยินอย่างนั้น เธอเม้มปาก รีบก้าวเข้าไปผลักประตูใหญ่เดินเข้าไป และมุ่งหน้าไปยังหลังร้านทันที
“นายท่าน!”
“นายท่าน!”
“นายท่าน!”
องครักษ์ตระกูลเฟิ่งคนหนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บเห็นเธอกลับมา ก็พากันทยอยปรากฏกายคารวะ
เหลิ่งหวากับพวกที่อยู่หลังร้านกำลังร้อนใจ ครั้นได้ยินเสียงขานเรียกก็ลิงโลด รีบเดินออกมาดู “นายท่าน! ท่านกลับมาเสียที!”
“กู้โม่เป็นอย่างไรบ้าง?” เฟิ่งจิ่วถามพวกเหลิ่งหวาที่เดินออกมาดู
“พิษร้ายแรง ถูกแทงหน้าอก ฟั่นหลินไม่ก
