งนั้นหรือ? ค้นให้ทั่ว! ผู้ใดขวางทาง ฆ่าไม่เว้น!” ชายวัยกลางคนตวาดสั่งเสียงเข้ม โบกมือส่งสัญญาณให้กลุ่มคนข้างหลังบุกเข้าไป
“เตรียมรับศึก!”
ตู้ฝานตวาดเสียงกร้าว เห็นเพียงเงาร่างยี่สิบกว่าร่างพลันปรากฏกาย ยืนขวางอยู่หน้าประตูหอยาสวรรค์ ครั้นเห็นคนพวกนั้นถือดาบโจมตีเข้ามา พวกเขาเองก็ชักดาบดาหน้าเข้าไปรับศึก ได้ยินเพียงเสียงอาวุธเหล็กกระทบกันดังก้องกลางอากาศ
ผู้ผ่านทางที่เห็นเหตุการณ์ ต่างก็ตกใจหน้าซีด รีบถอยหนีเพราะกลัวจะโดนลูกหลงไปด้วย ในชั่วพริบตาเดียว ท่ามกลางประกายดาบเงากระบี่ก็มีไอสังหารแผ่ห้อมล้อมไปทั่วบริเวณ เหล่าชาวบ้านต่างตกใจขวัญผวา
“หอยาสวรรค์แห่งนี้เหตุใดมีเรื่องอีกแล้ว คนพวกนี้ลงมือรุนแรงนัก ทุกกระบวนท่าล้วนหมายปลิดชีพ ดูท่าพลังห่างชั้นกันมาก เกรงว่าคนของหอยาสวรรค์จะต้านไม่อยู่”
“จะเป็นไปได้อย่างไร? พวกเขามีภูตหมออยู่ไม่ใช่หรือ? พลังต่อสู้ของนางน่าทึ่งถึงเพียงนั้น น่าจะไม่มีปัญหาจึงจะถูก”
“จะว่าไปก็แปลก นี่ก็ถึงขั้นสู้กันแล้ว เหตุใดไม่เห็นภูตหมอออกมา? พลังของนางยอดเยี่ยมมาก นางออกมาช่วยก็ยังดี หากมีแต่คนพวกนี้ ข้าเดาว่าพวกเขาคงฝืนทนได้ไม่นาน”
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งถกเถียงกับผู้ฝึกตน
