ใครใช้ให้พวกเขาไม่ถามชื่อแซ่ของเธอตั้งแต่แรกกันเล่า? ถึงถามไปแล้วก็ยังนึกไม่ออกว่าเธอเป็นใคร
เอาเถอะ! เธอยอมรับ หลังจากมาอยู่ที่นี่แล้วเธอเก็บตัวเงียบและสงบเสงี่ยมลงเยอะ
ซ่งหมิงไม่รู้ว่าเธอคิดสิ่งใดอยู่ หากรู้จะต้องกลอกตาขาวใส่เธออย่างแน่นอน สงบเสงี่ยม? เธอนั้นอยากสงบเสงี่ยน แต่ดูเรื่องเหล่านั้นที่เธอทำ มีเรื่องใดที่เรียกว่าสงบเสงี่ยมได้บ้าง?
ขณะเดียวกัน ณ หอยาสวรรค์แห่งเมืองร้อยนที เหลิ่งหวากับตู้ฝานเงยหน้ามองท้องฟ้าข้างนอก ดวงอาทิตย์ใกล้ลาลับขอบฟ้าแล้ว แต่นายท่านยังไม่กลับมา นายท่านบอกว่าจะกลับมาภายในวันนี้แท้ๆ
“ป่านนี้แล้วนายท่านก็ยังไม่กลับมา เจ้าว่านายท่านหายาทิพย์ไม่ได้หรือเปล่า?” ตู้ฝานถามเหลิ่งหวาที่อยู่ข้างๆ ด้วยความกังวล
“ไม่น่าใช่” เหลิ่วหวาตอบ “ในสำนักตะวันฉายมีคนที่นายท่านรู้จักอยู่ น่าจะช่วยได้บ้าง อีกอย่าง ตอนนี้ตะวันยังไม่ลับขอบฟ้า หากนายท่านจะกลับมา ไม่นานก็มาถึงแล้ว”
ได้ยินอย่างนั้น ตู้ฝานกำพัดในมือ ขมวดคิ้วเล็กน้อย “แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ตั้งแต่บ่ายวันนี้จิตใจข้าไม่ค่อยสงบนัก เจ้าว่า จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่?”
“จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้?” เหลิ่งหวาหันไปถามเขา
ตู้ฝานขมว
