ดคิ้วครุ่นคิด “ข้ากลัวว่าตอนนายท่านไม่อยู่ ศัตรูของตลาดมืดจะตามมาถึงที่นี่ ได้ยินว่าพลังของอีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก แม้จะมีหงส์ไฟอยู่ แต่ข้าก็กลัวว่า…”
ได้ยินตู้ฝานว่าอย่างนั้น เหลิ่งหวามองออกไปข้างนอกแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “ที่จริงข้าก็กังวลเรื่องนั้นเหมือนกัน เอาอย่างนี้! วันนี้ปิดร้านเร็วหน่อย พวกเราไปหารือกับพวกหลัวอวี่สักหน่อย”
“ดี”
ตู้ฝานรับคำ เดินเข้าไปข้างใน เขาเข้าไปกำชับทุกคนให้เก็บของ และสั่งให้พวกเขาปิดร้านพักผ่อนก่อนเวลา สุดท้ายก็สั่งให้เหล่าหญิงขายยาแยกย้ายกลับบ้านของตนเองไปเสีย
“เสี่ยวเอ้อร์ วันนี้เจ้าเองก็กลับบ้านเร็วหน่อยเถิด!” เหลิ่งหวากำชับหยางเสี่ยวเอ้อร์ “ระหว่างทางระวังตัวด้วย กลับบ้านไปพักผ่อนเถิด”
หยางเสี่ยวเอ้อร์ที่ได้ยินอย่างนั้น รู้สึกสงสัย “พี่ชายเหลิ่งหวา เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือ? เหตุใดวันนี้ปิดร้านเร็วนัก?”
“ไม่มีอะไร พวกข้าแค่มีเรื่องจะหารือกันสักหน่อย ฉะนั้นจึงให้ทุกคนปิดร้านกลับบ้านไปพักผ่อนเร็วหน่อย” เหลิ่งหวายิ้มตอบอย่างอ่อนโยน
ได้ยินแล้วหยางเสี่ยวเอ้อร์พยักหน้า ยิ้มตอบไปว่า “ที่แท้ก็อย่างนี้เอง ก็ได้ อย่างนั้นข้า…”
………………………………….
