บทที่ 790 เป็นคำสั่งของหัวหน้าพรรค
เฟิ่งข่ายเฟิงคิดไม่ถึงเลยว่ามาถึงเวลานี้แล้ว อาเฉินยังกล้าลงมือกับพี่น้องในพรรคอีก จึงไม่ได้ป้องกันเลยแม้แต่น้อย
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงถูกตบเข้าหน้าเข้าอย่างจังจนอึ้งไป
เฟิ่งข่ายเฟิงสัมผัสได้ถึงสายตาที่มองมาก็รู้สึกอับอายอยู่บ้าง
ถูกคนตบต่อหน้าต่อตาลูกน้องมากมายเช่นนี้ เขายังจะวางตัวเป็นหัวโจกต่อหน้าลูกน้องต่อไปได้อย่างไร?
“อาเฉิน ท่านทำแบบนี้หมายความว่าอย่างไร?” เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของตนเองคืนมา เฟิ่งข่ายเฟิงจำต้องรวบรวมความกล้าคาดคั้นถามอาเฉิน “นี่เป็นคำสั่งของหัวหน้าพรรค ท่านกล้าท้าทายอำนาจหัวหน้าพรรคงั้นหรือ?”
“ข้าจะไปคุยกับหัวหน้าพรรคเอง แต่ว่าเจ้า แล้วก็พวกเจ้า” อาเฉินกวาดสายตามองคนอื่น ๆ แล้วเอ่ยข่มขวัญ “จำเอาไว้ว่าที่นี่คือถิ่นของข้า ใครกล้ามาทำตัวกร่างในถิ่นข้า ข้าจะให้มันผู้นั้นมีแค่ขามาไม่มีขากลับ”
นึกถึงบารมีในยามปกติของอาเฉิน คนอื่น ๆ ยังคงรู้สึกยำเกรงอยู่บ้าง พวกเขาหันมองหน้ากันเลิ่กลั่กแล้วหันไปมองเฟิ่งข่ายเฟิง
ถึงอย่างไรปฏิบัติการนี้ก็เป็นเฟิ่งข่ายเฟิงที่ออกตัวรับภารกิจมาจากหหัวหน้าพรรค มีเรื่องอะไรก็สมควรเป็นเขารับหน้า
แรงกดดันของเฟิ่งข่ายเฟิงทบทวี หนังศีรษะตึงเปรี๊ยะ “ในเมื่ออาเฉินพูดเช่นนั้นก็ไปคุยกับหัวหน้าพรรคเถอะขอรับ พวกข้าจะรอท่านอยู่ที่นี่”
แล้วบอกให้ทุกคนวางของกลับเข้าที่ เฝ้าอยู่ที่นี่อย่างสงบ รอให้อาเฉินไปพบหัวหน้าพรรค กลับ
