เพิ่งมารู้เมื่อไม่นานมานี้” เขามองเธอขณะพูด “ขอโทษด้วย พวกข้าไม่ได้ช่วยอะไรเจ้าเลย”
เธอตบไหล่เขา “อย่าพูดอย่างนี้เลย เจ้าก็รู้ว่าข้าเป็นคนแยกแยะบุญคุณความแค้นชัดเจน คนพวกนั้นกล้าทำร้ายครอบครัวของข้า ช้าเร็วข้าก็จะทำลายรังของพวกมันอยู่แล้ว”
“พวกผู้ฝึกวิชามารไม่ได้รับมือกันได้ง่ายๆ” ซ่งหมิงมองเธอ เอ่ยว่า “ครั้งหน้าหากเจ้าจะคิดจะเล่นงานรังกบดานของพวกนั้น จำไว้ว่าต้องบอกพวกข้าสี่คนก่อน พวกข้าสี่คนจะไปช่วยไม่ว่าเวลาใด”
“ไม่มีปัญหา” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ด้วยพลังของพวกเจ้าตอนนี้ หากออกไปข้างนอกก็นับเป็นคนมีชื่อเสียงคนหนึ่ง ภายหน้าหากมีอะไรให้ช่วย ข้าไม่ลืมพวกเจ้าแน่นอน”
“หลังจากเข้าสำนักมาพวกเราต่างก็แยกย้ายกันไปฝึกฝน ไม่ค่อยได้รวมตัวกัน ครั้งก่อนพวกข้าสี่คนยังหารือกันผ่านจดหมายว่าจะรวมตัวกันไปหาเจ้าสักหน่อย” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองเธอ “ในเมื่อเจ้ามีเรื่องเดือดร้อนไม่น้อย ไม่สู้ข้าเรียกพวกเขาสามคนมาด้วย ตามเจ้ากลับไป จะได้อยู่ช่วยเจ้าด้วย”
“ไม่ต้องหรอก พวกเจ้าตั้งใจฝึกฝนไปเถิด! ข้ารับมือคนเดียวได้” เธอโบกมือปฏิเสธ
………………………………….
