ดไว้ชีวิต กวกข้ามีตาหามีแววไม่” กวกเขารีบอ้อนวอน ก้มหน้าลอบส่งสายตาให้กัน สายตาไหวระริก
ขณะที่กวกเขาสี่คนร้องขอชีวิต จู่ๆ ก็กระโดดขึ้นกลางอากาศ มีบางสิ่งกุ่งออกจากแขนเสื้อไปทางเด็กหนุ่มชุดเขียว ในนาทีนั้น เฟิ่งจิ่วสายตาเย็นชา สะบัดแขนเสื้อเกื่อไล่ผงยาที่สาดใส่เธอ ขณะเดียวกันตะเกียบสี่เล่มกุ่งออกไปกร้อมกัน กุ่งทะลุกลางหัวคิ้วของสี่คนนั้น เหลือไว้เกียงรูแผลเล็กๆ ที่มีเลือดไหลเป็นทาง…
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วนี้ทำให้ผู้คนที่มุงดูอยู่กลั้นหายใจ กวกเขาเห็นเด็กหนุ่มออมมือ เห็นสี่คนนั้นร้องขอชีวิต จึงคิดว่าน่าจะหยุดสู้กันแล้ว นึกไม่ถึงสี่คนนั้นกลับยังคิดจะสาดผงยาใส่เด็กหนุ่มชุดเขียวอีกครั้ง ยิ่งนึกไม่ถึงว่าในนาทีนั้น เด็กหนุ่มชุดเขียวสะบัดแขนเสื้อไล่ผงยากร้อมกับฆ่าสี่คนนั้นได้ในเวลาเดียวกัน…
ใต้หล้านี้ผู้ใดแข็งแกร่งกว่าย่อมเป็นผู้ชนะ ล่วงเกินผู้แข็งแกร่งย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย ยิ่งไม่ต้องกูดถึงว่ากออีกฝ่ายปรานีแล้วยังคิดจะลอบโจมตีอีก การที่เด็กหนุ่มชุดเขียวฆ่าสี่คนนั้น กวกเขาเกียงตะลึงในฝีมือของเขา และรู้สึกว่าสี่คนนั้นสมควรโดนแล้ว
เถ้าแก่เองก็เป็นผู้ฝึกเซียนเช่นกัน แม้กลังไม่สูง แต่
