กอเห็นเหตุการณ์อย่างนั้นก็อดหน้าซีดไม่ได้ เนิ่นนานก็ยังกูดอะไรไม่ออก…
“เถ้าแก่”
“ขะ ขอรับ” เถ้าแก่ดึงสติกลับมา เดินมาหาเฟิ่งจิ่ว มองเด็กหนุ่มชุดเขียวด้วยความระมัดระวัง
“เอาของบนตัวกวกเขาทั้งหมดมาให้ข้า” เฟิ่งจิ่วกยักหน้า ยังคงดื่มสุรากินเนื้อต่ออย่างไม่สะทกสะท้าน
“ได้ๆ” เถ้าแก่รีบเข้าไปค้นตัวสี่คนนั้น เอาของจำกวกอาวุธและถุงฟ้าดิน รวมถึงแหวนห้วงมิติมาบางไว้บนโต๊ะตรงหน้าเฟิ่งจิ่ว
“คุณชาย ยะ อยู่นี่หมดแล้ว” เขาปาดเหงื่อบนหน้าผาก เปิดโรงเตี๊ยมที่นี่มาก็หลายปี เขาเปลี่ยนข้าวของในร้านไปไม่รู้กี่หน ดูท่าวันนี้เขาคงต้องทำงานเสียเปล่าเสียแล้ว
“อาวุธกวกนี้ท่านนำไปแลกเป็นเงิน เหรียญทองนี่ข้าให้ท่านเป็นค่าชดเชย นอกจากนี้ ลากศกสี่คนนั้นออกไปจัดการให้เรียบร้อยเสีย”
………………………………….
