ตอนที่ 2131 โรงเตี๊ยม
“คุณชาย หากไม่พอก็เรียกข้าได้เลยนะขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์เอ่ยก่อนจะถอยออกไป
เธอรินสุราอุ่นๆ ถ้วยหนึ่ง ยกขึ้นจิบ ก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบถั่วดินกิน พลางสังเกตคนในชั้นหนึ่ง พอมองพิจารณาดีๆ เธอกลับพบปัญหาบางอย่าง
คนพวกนี้นอกจากผู้ฝึกตนบางส่วน ที่เหลือส่วนมากล้วนมีโรคติดตัว โดยเฉพาะหญิงอายุน้อยนางหนึ่งที่อยู่ตรงมุมห้อง นางแต่งกายเรียบง่าย นั่งอุ้มเด็กน้อยอายุสามปีที่กำลังหลับสนิทอยู่ตรงมุมร้าน ดูท่าทางแล้วเจ้าของโรงเตี๊ยมคงใจดีให้พวกนางสองแม่ลูกเข้ามาค้างคืนข้างในนี้หนึ่งคืน
เด็กน้อยในอ้อมแขนหญิงนางนั้นหน้าซีดขาว ใบหน้าเล็กๆ บวมเป่ง ใช้เสื้อผ้าพันรอบตัวหลายชั้น แต่ก็ยังมีอาการกระตุกสั่นให้เห็นเป็นบางครั้ง เห็นอย่างนั้น เธอจึงเรียกเสี่ยวเอ้อร์มา
“คุณชาย มีอะไรให้รับใช้หรือขอรับ?” เสี่ยวเอ้อร์เดินมาหาเธอ ก่อนถาม
“สองแม่ลูกนั่นเป็นใคร?” เธอหันไปมองหญิงสาวและเด็กน้อยในอ้อมแขนของนางตรงมุมร้าน
เสี่ยวเอ้อร์มองตามสายตาของเฟิ่งจิ่ว ก่อนจะถึงบางอ้อ รีบตอบว่า “นางผ่านทางมาขอรับ หญิงนางนี้น่าสงสารมาก นางบอกว่าลูกนางป่วยหนัก จึงหมดเงินไปกับการรักษาไม่น้อย แต่ก็ยังรักษาไม่หาย หนำซ้ำ
