หมอยังบอกว่าลูกนางอยู่ได้ไม่เกินสองสามวันแล้ว ฟังจากที่หญิงนางนั้นเล่า พ่อของเด็กหย่ากับนาง กลับบ้านมารดาก็กลับไม่ได้ เข้าบ้านแม่สามีก็เข้าไม่ได้ นางได้ยินมาว่าหอยาสวรรค์มีท่านหนึ่งชื่อภูตหมอ วิชาแพทย์ยอดเยี่ยมนัก จึงอยากไปขอรับการรักษา”
พูดมาถึงตรงนี้ เสี่ยวเอ้อร์ยิ้มๆ “เถ้าแก่ของเราเป็นคนดี เห็นข้างนอกอากาศหนาว ซ้ำหญิงนางนั้นยังอุ้มเด็กอายุสามขวบไว้อีก จึงให้นางเข้ามาพักคืนหนึ่ง อย่างไรอยู่ข้างในนี้แม้นั่งอยู่ที่มุมร้านก็ยังดีกว่าอยู่ข้างนอก”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วพยักหน้า เอ่ยกับเสี่ยวเอ้อร์ว่า “เจ้าไปเชิญนางมานี่เถิด!”
“หา?” เสี่ยวเอ้อร์ตะลึง ถึงขั้นตั้งตัวไม่ทัน
เฟิ่งจิ่วเอ่ยออกไปก็ตระหนักได้ว่าไม่ค่อยเหมาะ จึงยิ้มเอ่ยว่า “ข้าเห็นว่าพวกนางน่าสงสาร นี่ก็เป็นเวลากลางดึก อุณหภูมิลดลง นั่งอยู่ตรงนั้นก็คงหนาว จึงอยากเชิญนางมาดื่มสุราอุ่นสักหน่อย อีกอย่าง ข้าพอรู้วิชาแพทย์อยู่บ้าง ช่วยดูอาการลูกนางได้”
ได้ยินอย่างนั้น เสี่ยวเอ้อร์เผยยิ้ม “คุณชาย ท่านช่างเป็นคนดี ข้าจะไปเชิญนางมาเดี๋ยวนี้” เสี่ยวเอ้อร์เอ่ย ก่อนจะเดินไปที่มุมร้าน
หญิงอายุน้อยที่อุ้มลูกไว้ในอ้อมแขนพอได้ยินเสี่ยวเอ้อร์เอ
