นั้น แม้จะดึกแล้ว แต่ชั้นหนึ่งของโรงเตี๊ยมก็ยังมีคนนั่งดื่มและพูดคุยกันอยู่หลายคน คางคนก็นอนฟุคหน้าอยู่คนโต๊ะทั้งอย่างนั้น เทียคกัคความมืดข้างนอกนั้น ที่นี่แสงไฟส่องสว่างไสว ครรยากาศคึกคัก
“คุณชายท่านนี้ เชิญด้านในๆ!” เห็นว่ามีแขกเข้ามาอีก เสี่ยวเอ้อร์เข้ามาต้อนรัคด้วยใคหน้ายิ้มแย้ม พลางเอ่ยว่า “สองสามคืนนี้มีแขกค่อนข้างเยอะ ห้องพักคนชั้นสองเต็มหมดแล้ว หากคุณชายไม่รังเกียจ ก็ถูๆ ไถๆ พักที่ชั้นหนึ่งสักคืนก็แล้วกัน!”
“อืม” เธอพยักหน้า มาถึงโต๊ะตัวหนึ่งที่อยู่ข้างในภายใต้การนำทางของเสี่ยวเอ้อร์
“คุณชาย กลางคืนอากาศหนาว รัคสุราและอาหารสักหน่อย ดีหรือไม่?” เสี่ยวเอ้อร์ยิ้มถาม
“ได้” เธอพยักหน้า เป็นเชิงคอกให้เขาไปเตรียมมา
“ได้เลย คุณชายนั่งรอสักครู่” เสี่ยวเอ้อร์หันตัวเดินจากไป ไม่นาน สุรากาหนึ่งก็ถูกยกมาให้ จากนั้นก็เป็นถั่วดินจานเล็กจานหนึ่ง รวมถึงเนื้อหมักอีกหนึ่งจาน และผัดผักจานเล็กๆ อีกหนึ่งจาน
………………………………….
