อ? เจ้ารู้หรือไม่ ผู้ฝึกตนที่อยู่ในระดับจักรพรรดิเซียนมีไม่กี่คนในแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำนี้”
“อ้อ? น้อยมาก? ก็หมายความว่ายังมี”
เธอพยักหน้า หน้าตาครุ่นคิด เหนือปราชญ์เซียนคืออาวุโสเซียน เหนืออาวุโสเซียนคือจักรพรรดิเซียน ตอนนี้พลังของเธออยู่ในระดับปราชญ์เซียนขั้นสูงสุด อาวุโสเซียนคนเดียวที่เธอรู้จักก็มีเพียงตาเฒ่า ส่วนจักรพรรดิเซียนกลับยังไม่เคยพบ และไม่รู้ว่าใครมีพลังระดับนี้บ้าง
“แน่นอนว่ามี จะไม่มีได้อย่างไร? นอกมหาสมุทรนั่นไม่นับ แต่บนแผ่นดินใหญ่นี้ จากที่ข้ารู้ว่าก็มีจักรพรรดิเซียนอยู่สี่คน สี่คนนั้นก็คือ…
เขากำลังจะบอก แต่เห็นท่าทางเธอเหมือนกำลังรอฟัง จึงหัวเราะคิกคักขึ้นมา “ไม่บอกเจ้าหรอก”
รออย่านานก็ยังไม่ได้คำตอบ สุดท้ายยังเห็นเขาหัวเราะชอบใจ เฟิ่งจิ่วอดมุมปากกระตุกไม่ได้ “ท่านไม่บอก หากข้าอยากสืบยังกลัวสืบไม่ได้อีกหรือ?” ขณะเอ่ย เธอมองเขา “ท่านมีธุระต้องไปทำไม่ใช่หรือ? ยังไม่ไปอีก?”
“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ครั้งหน้าหากข้าเจอเจ้าอีก ข้าค่อยบอกเจ้า ข้าไปก่อนล่ะ ประเดี๋ยวฝากเจ้าบอกเจ้าท่อนไม้จวินเยวี่ยหน่อยก็แล้วกัน เมื่อถึงเวลาข้าค่อยไปหาเจ้าที่หอยาสวรรค์ ไม่มาที่นี่แล้ว” เขารู้ว่ากว
