่าเขาจะจัดการธุระเสร็จ เธอคงไม่อยู่ที่นี่แล้ว
“อืม ไว้เจอกัน” เธอพยักหน้าตอบ
เห็นอย่างนั้น ตาเฒ่าจึงค่อยจากไปอย่างวางใจ ดูท่าทางเฟิ่งจิ่วคงไม่คิดจะหนีเขา รอสะสางอะไรเสร็จแล้วค่อยไปดูว่าหอยาสวรรค์ของแม่หนูนี่เป็นอย่างไนกันแน่
หลังจากตาเฒ่าไป เฟิ่งจิ่วเดินออกมาข้างนอก เจอสาวรับใช้คนหนึ่งที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างนอก จึงสั่งให้นางยกอาหารมาให้ กินอาหารง่ายๆ เสร็จ ก็เตรียมจะไปที่เรือนของจัวจวินหยาง แต่กลับเห็นจัวจวินเยวี่ยเข้ามาก่อน
“เขาเล่า?” จัวจวินเยวี่ยเข้ามาในลานบ้าน แต่กลับไม่เห็นเงาร่างของตาเฒ่า อดประหลาดใจไม่ได้
“ตาเฒ่ามีธุระจึงไปก่อนแล้ว เขาฝากข้ามาบอกเจ้า” เฟิ่งจิ่วเอ่ย พลางเดินไปข้างนอก “ไปเถอะ! ไปหาน้องชายของเจ้า”
ได้ยินว่าตาเฒ่าไปแล้ว จัวจวินเยวี่ยไม่ได้ถามอะไรมาก เพียงเดินออกไปข้างนอกกับเฟิ่งจิ่ว เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “วันนี้ข้าออกไปตามหายาสามชนิดนั้น วิ่งไปทั่วเมืองแล้วก็ยังไร้ข่าวคราวของสมุนไพรสามชนิดนั้น”
………………………………….
