ตอนที่ 2117 ไม่ต้องให้ท่านห่วง
“ผู้น้อยไม่รู้ว่านายท่านมาถึงแล้ว มิได้ออกไปต้อนรับ โปรดอภัยด้วย อภัยด้วย” หลังจากเข้าไปข้างในเถ้าแก่ก็รีบคารวะ สีหน้าของเขาแตกตื่น ดวงตามีประกายแห่งความตื่นเต้นโลดแล่นอยู่
เป็นภูตหมอเฟิ่งจิ่ว นายท่านของพวกเขา! นึกไม่ถึงเลย เขาที่เป็นเพียงเถ้าแก่ผู้ดูแลร้านยาเล็กๆ ทางนี้กลับมีโอกาสได้พบนายท่านด้วย น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
“ลุกขึ้นเถิด!” เฟิ่งจิ่วเก็บป้ายคำสั่ง ก่อนหาที่นั่งในห้องด้านในและนั่งลง “ข้ามาเพื่อจะให้เจ้าส่งข่าวกลับไปที่หอยาสวรรค์ นำพู่กันกับหมึกมาให้ข้าที”
“ขอรับๆ” เถ้าแก่รีบรับคำ ยกพู่กันกับหมึกมาวางไว้ข้างๆ อย่างนอบน้อม จากนั้นก็ลอบมองพิจารณานายท่านเป็นระยะ
เขารู้ว่านายท่านอยู่ที่หอยาสวรรค์ในเมืองร้อยนที กลับนึกไม่ถึงว่านายท่านออกมาข้างนอก และมาถึงที่นี่อย่างนี้ สำหรับนายท่านที่เขาเพียงแค่ได้ยินเรื่องราว แต่กลับไม่เคยพบหน้า เขารู้สึกฉงนฉงาย ตื้นตัน และนับถือ ได้พบนายท่านครั้งแรกในระยะใกล้เช่นนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตื่นเต้นขนาดไหน
เฟิ่งจิ่วเขียนจดหมายเสร็จก็ประทับตราน้ำ ก่อนจะยื่นให้เขา “รีบส่งกลับไปให้เร็วที่สุด อีกสองวันข้าจะมาใหม่”
“ขอรับๆ”
