ตอนที่ 2115 วิกฤติของตลาดมืด
จัวจวินเยวี่ยที่อยู่ข้างนอกได้ยินอย่างนั้น กลับยังคงเคาะประตูและเอ่ยว่า “เจ้าเปิดประตู”
เฟิ่งจิ่วได้ยินเสียงเคาะประตู ได้แต่อดกลั้นความหงุดหงิดเพราะความง่วง อยากนอน แต่กลับถูกเสียงเคาะประตูรบกวน สุดท้ายเธอเลิกผ้าห่มแล้วเดินออกมา เปิดประตูห้องถลึงตาใส่คนที่กำลังจะยกมือเคาะประตูอีกครั้ง
“บอกแล้วไม่ใช่หรือ? ข้าไม่ต้องไปก็ได้ ท่านลุงรองของเจ้าเชิญตาเฒ่า ข้าไปยังต้องเสียเวลาอธิบายอีก หนำซ้ำตอนนี้ข้าก็ไม่หิวด้วย พวกเจ้าไปก็พอแล้ว ไม่ต้องสนใจข้า ข้าว่าจะนอนสักตื่นแล้วค่อยออกไปข้างนอกสักหน่อย”
เอ่ยจบ เธอเกาหัวและปิดประตูทันที จากนั้นก็เดินกลับไปขึ้นเตียงเพื่อนอนหลับต่อ
ตาเฒ่าที่อยู่ในสวนได้ยินคำพูดของเธอ ลูบหนวดเอ่ยว่า “นางไม่ไปก็ได้ อย่างไรท่านลุงรองของเจ้าก็ไม่ได้บอกให้นางไปด้วย พวกเราไปเถิด!” เขาตะโกนเรียกจัวจวินเยวี่ย ก่อนเดินทอดน่องออกไปข้างนอก
เห็นอย่างนั้น จัวจวินเยวี่ยชะงักเล็กน้อย “อย่างนั้นข้าจะสั่งให้คนเตรียมอาหารให้เจ้าสักหน่อย” เอ่ยจบ เขาก็หันตัวเดินออกไป
เฟิ่งจิ่วยังนอนไม่พอ เพียงไม่นานเธอก็เข้าสู่ภวังค์หลับใหลอย่างรวดเร็ว กระทั่งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เธอก
