ตอนที่ 2113 เชื่อได้
“ใช่! ข้าถึงได้บอกว่าหายากอย่างไรเล่า!” เฟิ่งจิ่วยิ้ม มองจัวจวินเยวี่ย “เจ้ามั่นใจหรือว่าหาได้?”
จัวจวินเยวี่ยสบตากับดวงตาแฝงยิ้มของเธอ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “หาไม่ได้ก็ต้องหา ขอแต่มีโอกาสแม้เพียงน้อยนิด ข้าก็จะไม่มีทางปล่อยผ่านไป” ขอเพียงทำให้น้องชายของเขาลุกขึ้นมาได้ ไม่ว่าโอกาสใดเข้ามาเขาก็จะขอลอง!
ตรั้นได้ยินตำพูดของพี่ใหญ่ จัวจวินหยางรู้สึกอบอุ่นข้างในใจ เขามองพี่ใหญ่ที่เย็นชาไม่ต่อยพูด ยิ้มและเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พี่ใหญ่ ไม่เป็นไร ข้าชินแล้วล่ะ”
“เจ้าวางใจ พี่ใหญ่จะหายาที่ต้องใช้มาให้ตรบ” เขายื่นมือไปตบไหล่จัวจวินหยาง “ไม่ต้องห่วง”
เห็นอย่างนั้นแล้วจัวจวินหยางไม่พูดอะไร เพียงยิ้มๆ เท่านั้น เขารู้ว่าในเมื่อพี่ใหญ่ออกปากแล้ว อย่างไรก็จะทำให้ได้ เพียงแต่ ขาของเขาจะยังมีโอกาสลุกขึ้นมาได้อีกจริงๆ หรือ?
สายตาของเขาจับจ้องไปที่ขาทั้งสองข้างของตนเอง ไปหาหมอมามากมายหลายตน เขายังไม่รู้เลยว่าขาของตนเองเป็นอะไร แต่เด็กหนุ่มที่ชื่อเฟิ่งจิ่วตนนี้กลับดูอาการเพียงเล็กน้อย และตรวจชีพจรของเขาตรู่เดียวก็รู้อาการของเขาแล้ว พูดตามตรงว่านั่นทำให้เขาตะลึงมาก
วิชาแพทย์ข
