ณพี่ใหญ่”
ทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมกัน จัวอวี้เจินเหิดถุงฟ้าดินที่พี่ใหญ่ของนางมอบให้นางก่อน นางหยิบเอาสิ่งของที่สวยงามและน่าสนใจออกมาจากข้างในหลายชิ้น ท่ามกลางสิ่งของเหล่านั้นยังมีอาวุธวิเศษที่เอาไว้ใช้ห้องกันตัวถึงสามชิ้น
ส่วนจัวจวินหยางเองก็หยิบสิ่งของออกมาเช่นกัน เห็นอาวุธวิเศษหลายชิ้น รวมถึงตำราฝึกวรยุทธ์และตำราแพทย์หลายเล่ม เขาดีใจมาก “พี่ใหญ่ ข้าชอบของขวัญมาก”
“อื้มๆ ข้าก็ชอบเหมือนกัน” จัวอวี้เจินที่อยู่ข้างยิ้มอย่างมีความสุข
“ชอบก็ดีแล้ว” เขาเอ่ย ก่อนจะแนะนำให้น้องชายกับน้องสาวของเขา “ผู้นี้ก็คือเฟิ่งจิ่ว”
ทั้งสองมองเด็กหนุ่มชุดเขียวที่ยืนเงียบอยู่ด้านหนึ่ง ลอบมองพิจารณา ก่อนจะเอ่ยทักทาย “คุณชายเฟิ่ง”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า ก้าวไหข้างหน้าก้าวหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยกับชายที่กำลังนั่งอยู่ “ยื่นมือออกมา”
ได้ยินอย่างนั้น จัวจวินหยางก็ชะงักงัน มองเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะได้ยินเสียงพี่ใหญ่ของเขาดังขึ้น “วิชาแพทย์ของนางยอดเยี่ยมมาก ให้นางดูหน่อยเถิด”
จัวจวินหยางจึงค่อยยื่นมือออกไห ในใจกลับลอบสงสัย ไม่นานก็เห็นอีกฝ่ายยื่นมือมาวางบนข้อมือของเขาเพื่อตรวจชีพจร…
………………………………….
