เจออย่างนี้ต้องทำให้คนในจวนแตกตื่นแน่ ถึงตอนนั้นหากถามขึ้นมา…”
“ข้าจะไปเยี่ยมฮูหยินผู้เฒ่าหน่อยก็แล้วกัน! พาพวกเขาไปด้วยให้หมดก็พอ อย่างไรข้ากับฮูหยินผู้เฒ่าก็มีวาสนาเคยพบหน้ากันหลายครั้ง หากข้าไปก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร
ตาเฒ่ายิ้มตาหยีเอ่ย หันไปยักคิ้วหลิ่วตาให้เฟิ่งจิ่ว ทำท่าทางเหมือนจะบอกว่า เห็นไหม ข้าปกป้องดูแลเจ้าดีขนาดไหน
“อย่างนั้นก็รบกวนท่านเซียนแล้ว” จัวฉู่ฮุยเอ่ย พลางหันไปประสานมือคารวะตาเฒ่า
“ไม่รบกวนๆ” เขาโบกมือ ยิ้มตาหยี พลางเอ่ยกับพวกเขาว่า “ไปๆๆ ไปตอนนี้เลย” สิ้นเสียงก็ออกเดินนำหน้าก่อน
เห็นอย่างนั้น พวกเขาสามคนเดินตามหลังเขา มุ่งหน้าไปยังเรือนตะวันออก
ขณะเดียวกัน ในเรือนตะวันออก
“อ้อ? เจ้าบอกว่าท่านเซียนฮุ่นหยวนมางั้นหรือ?” ผู้นำตระกูลจัวในเวลานี้ หรือก็คือท่านลุงรองที่จัวจวินเยวี่ยพูดถึง พอรู้เรื่องก็ประหลาดใจ “แสดงว่าจวินเยวี่ยก็กลับมาด้วย?”
ชายชราเฝ้าประตูตอบด้วยความนอบน้อม “ขอรับท่านผู้นำ คุณชายใหญ่ก็กลับมาแล้วเหมือนกัน เขากับท่านเซียนไปที่เรือนตะวันตกแล้ว น่าจะไปพบนายท่านใหญ่ก่อน”
………………………………….
