ตอนที่ 2093 คลายปมในใจ
เมื่อเห็นเป็นอย่างนี้ เหลิ่งหวามองนางและถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เสี่ยวเอ้อร์ พักนี้เจ้าหดหู่ไม่ร่าเริงเพราะได้ยินคำพูดที่ตู้ฝานคุยกับข้าใช่หรือไม่?”
“เปล่าเจ้าค่ะ ไม่ใช่” นางรีบส่ายหน้า กลัวว่าเขาจะเข้าใจผิด
“ที่จริงเจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นอย่างนี้เลย เจ้าคนเดิมก็ดีมากแล้ว ไม่ต้องสนใจสายตาคนอื่นมากนักหรอก”
เสี่ยวเอ้อร์หลุบตาต่ำ เอาแต่กำผ้าห่มแน่นไม่ยอมพูดจา และไม่กล้าเงยหน้ามองเขาด้วย
เหลิ่งหวาเองก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงมองนาง ยิ้มถามว่า “เจ้าอยากรู้หรือไม่ ตอนนั้นพวกข้ามาติดตามนายท่านได้อย่างไร?”
“หา?” นางมองเขาด้วยความตกใจ “ระ เรื่องนี้พูดได้หรือ?”
“มีอะไรพูดไม่ได้กัน เหล่าองครักษ์เฟิ่งต่างก็รู้กันหมดแล้ว เพียงแต่พวกเขารู้แค่คร่าวๆ กลับไม่ได้รู้ละเอียดมากนัก” เขายิ้มๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “นายท่านน่ะ เป็นคนที่ไม่เกรงกลัวสายตาของผู้อื่น และเป็นคนที่ไม่ถูกผูกมัดด้วยคติของคนอื่น เจ้าไม่รู้หรอก ตอนนั้นน่ะ…”
เขานั่งอยู่ข้างเตียง เล่าเรื่องในตอนนั้นให้นางฟังด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน และใบหน้ายิ้มแย้ม เสี่ยวเอ้อร์ฟังจนเคลิบเคลิ้ม ดวงตาแสดงแววตะลึงเป็นระยะ บางครั้งก็มองเหลิ่งหวาด้ว
