ยสายตาคาดไม่ถึง
นางมองเห็นแววตาเลื่อมใสและเชื่อมั่นของเขาที่ปิดไม่มิดยามเอ่ยถึงเรื่องของนายท่านของเขา รัศมีและประกายมีชีวิตชีวาในสายตาคู่นั้น ทำให้นางเหม่อมองอย่างใจลอย ไม่เคยรู้มาก่อน ที่แท้พวกเขาก็เคยมีอดีตเช่นนี้กันมาก่อน ยิ่งไม่เคยรู้ว่า ที่แท้เคยเกิดเรื่องอย่างนั้นกับพวกเขามาก่อน…
“เรื่องก็มีอยู่อย่างนี้ นายท่านไม่เพียงเปลี่ยนโชคชะตาของพวกข้าสองพี่น้อง ยังสอนพวกข้าว่าควรใช้ชีวิตอย่างไร และพวกข้าก็เชื่อมั่นเสมอว่า สายตาของนายท่านนั้นเฉียบแหลม คนที่นายท่านต้องตา จะต้องมีอะไรพิเศษกว่าคนอื่นแน่นอน”
พูดมาถึงตรงนี้ เขายิ้มอย่างอ่อนโยน สายตาแฝงรอยยิ้มจับจ้องที่ดวงหน้าของนาง “นายท่านไม่ได้พูดว่าเจ้าดีเพียงครั้งสองครั้ง หนำซ้ำยังเคยใช้เวลาร่วมกันมาก่อนแล้ว พวกข้าทุกคนรู้ว่าเจ้าดีจริงๆ เจ้าที่เป็นเช่นนี้ดีมากอยู่แล้ว ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรทั้งนั้น เพียงเดินตามหัวใจของตนเองเท่านั้น อย่ากดดันตัวเองมากไป”
ฟังเขาพูดมาตั้งมากมาย รู้ว่าเขากำลังชี้แนะนางทางอ้อม เสี่ยวเอ้อร์มองเขาอย่างรู้สึกผิด พึมพำเบาๆ ว่า “พี่เหลิ่งหวา ขอโทษด้วย ทำให้ท่านเป็นห่วงแล้ว”
ได้ยินอย่างนั้น เขายิ้มๆ ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
