ันได้ยินเสียงร้องตกใจทางมาจากด้านหน้า
“เสี่ยวเอ้อร์ เสี่ยวเอ้อร์? เจ้าเป็นอะไรไป?”
ทั้งสองหันไปมองด้านหน้า เห็นเสี่ยวเอ้อร์ที่ยุ่งอยู่กับงานของนางจู่ๆ ก็หมดสติล้มลงไป โชคดีที่หญิงขายยาที่อยู่ข้างๆ ประคองไว้จึงไม่ล้มลงไป ทั้งสองเห็นก็รีบเดินเข้าไป
“ดูเอาๆ! ข้าว่าแล้วว่านางต้องมีปัญหาอะไรแน่ๆ เพิ่งพูดหยกๆ ก็เกิดปัญหาขึ้นแล้วจริงๆ” ตู้ฝานเอ่ย หันไปกำชับหญิงขายยาด้วยความร้อนใจ “ไป ไปเรียกฟั่นหลินไปที่หลังเรือนหน่อย”
เวลานี้ เหลิ่งหวาก้าวเข้าไปอุ้มคนไปที่หลังเรือนแล้ว ตู้ฝานเดินตามอยู่ข้างๆ ฟั่นหลินที่อยู่บนชั้นสองเองก็ตามไปหลังจากที่หญิงขายยาไปรายงาน
เพิ่งจะเข้าไปที่ลานสวนด้านหลังก็ถูกตู้ฝานลากเข้าไปข้างใน “เร็วเข้าๆ เจ้ารีบไปดูว่าเสี่ยวเอ้อร์เป็นอย่างไรบ้าง จู่ๆ นางก็หมดสติล้มลงไป หน้าซีดจนน่ากลัว ก่อนออกเดินทางนายท่านยังกำชับให้ดูแลนางดีๆ ด้วย หากกลับมาแล้วเห็นนางในสภาพนี้ ไม่เอาผิดพวกเราก็แปลกแล้ว”
ฟั่นหลินมองเขาแวบหนึ่ง ถามด้วยความแปลกใจ “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
………………………………….
