ยคนั้นกำลังพูดกับพวกเขาอย่างไรอย่างนั้น
สุดท้าย ทำได้เพียงกล้ำกลืนคำสบถและเอาของที่เหลือออกมาวางบนพื้น สองมือยกเหนือหัว ถอยหลังไปทีละก้าวๆ “คราวนี้ไม่เหลือแล้วจริงๆ”
ฮุ่นหยวนจื่อกับจัวจวินเยวี่ยต่างเอือมระอากับคำพูดแต่ละประโยคของเฟิ่งจิ่ว พวกเขามองสิ่งของที่วางอยู่บนพื้น ก่อนหันไปมองเฟิ่งจิ่ว หมายจะเอ่ยปาก กลับเห็นนางหันกลับมาหาจัวจวินเยวี่ย
“รบกวนเจ้าไปเก็บของพวกนั้นที”
“อืม” จัวจวินเยวี่ยรับคำ เดินไปเก็บของบนพื้นขึ้นมา เห็นคนพวกนั้นครั้นถอยออกไปในระยะปลอดภัยก็รีบวิ่งหนี จึงหันกลับมาหาเฟิ่งจิ่ว
“มองข้าทำไม? ข้าเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น ในเมื่อบอกว่าจะปล่อยพวกเขา ย่อมต้องปล่อยพวกเขาอยู่แล้ว ข้าเป็นคนเชื่อถือได้อยู่แล้ว” เฟิ่งจิ่วยิ้มตาหยี หันไปมองเจ้ากลืนเมฆาและเหล่าไป๋แวบหนึ่ง “พวกเจ้าสองตัว เข้าไปในห้วงมิติได้แล้ว”
ครั้นได้ยิน จัวจวินเยวี่ยกลับไม่รู้จะสรรหาคำใดมาพูด ทำได้เพียงเก็บของเหล่านั้นขึ้นมายื่นให้เธอ
เหล่าไป๋กับกลืนเมฆามองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะหายตัวเข้าไปในห้วงมิติ
………………………………….
ตอนที่ 2090 ออกจากป่าภูเขาไฟ
“นี่ของ” จัวจวินเยวี่ยเอ่ย เป็นเชิงบอกให้เธอรับของไป
เฟิ่งจิ่ว
