งเด็กหนุ่มชุดเขียวที่นั่งอยู่บนขนนกลอยละลิ่ว เส้นผมสีหมึกปลิวสยาย ชันแขนสองข้างไว้บนขนนกด้านหลัง ท่าทางผ่อนคลายสบายอารมณ์
เขาอดคิดไม่ได้ นางช่างเป็นคนที่แปลก หลายวันที่อยู่ด้วยกันมา ยิ่งรู้จัก ก็ยิ่งรู้สึกว่านางลึกล้ำยากคาดเดา ไม่ว่าจะเป็นการปฏิบัติต่อผู้อื่น หรือระดับวรยุทธ์ ล้วนเหนือความคาดหมายครั้งแล้วครั้งเล่า
พบกันครั้งแรกนางแก้พิษให้เขา หลอกเอาแกนเคลื่อนย้ายจี๋กวงไปจากตาเฒ่า แล้วยังปั่นหัวตาเฒ่าอีก ทำเอาเขาเต้นเร่าด้วยความโกรธ พบกันอีกครั้ง กลับได้ยินเรื่องที่นางช่วยคนพวกนั้นโดยใช้แผนการอย่างไรบ้าง
ยามเผชิญหน้ากับผู้ฝึกวิชามารนางไม่เคยออกมือ วิธีการเด็ดขาดหมดจดและพลังนั้นชวนให้ตื่นตะลึง ต่อมา กลับได้รู้ความจริงว่าเด็กหนุ่มในสายตาของพวกเขาที่แท้เป็นผู้หญิง
นึกมาถึงตรงนี้ มุมปากของเขาหยักยิ้มเบาๆ รู้สึกว่าช่างน่าขันนัก เหมือนที่ตาเฒ่าว่า บนตัวนางไร้ซึ่งความกระมิดกระเมี้ยนเหนียมอายของหญิงสาว ดูอย่างไรก็เหมือนเด็กหนุ่มที่เย่อหยิ่งรักอิสระคนหนึ่ง
………………………………….