แข็งแกร่ง ก็เกรงว่าจะไม่อาจรอดไปได้ง่ายๆ”
“ไม่ พวกเขาเริ่มถอยแล้ว”
เธอกระตุกมุมปากยิ้ม ท่ามกลางความมืด เหล่าทหารรับจ้างที่สวมชุดเครื่องแบบทหารรับจ้างถอยหลังอย่างเงียบงัน ฉวยโอกาสถอยหนีอย่างรวดเร็วตอนที่คนพวกนั้นยังไม่รู้ตัว ดูท่าสัญชาตญาณไม่เลวเลยทีเดียว
ทว่า ท่ามกลางทหารรับจ้างที่กำลังถอยหนี มีทหารรับจ้างคนหนึ่งที่กำลังมุ่งหน้ามาหาพวกเขาราวกับได้รับคำสั่ง การเคลื่อนไหวนั้นรวดเร็วมาก เงียบเชียบไร้เสียง เพียงพริบตาเดียวก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว
“ท่านเซียนฮุ่นหยวน หัวหน้าของพวกข้าให้มาบอกพวกท่าน รีบหนีไปเสีย กลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังเขาล้อมมาทางนี้แล้ว หากยังไม่ไปอาจสายเกินไป”
ตาเฒ่าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “อ้อ พวกข้ารู้แล้ว พวกเจ้าถอยไปก่อนเถิด!”
“รักษาตัวด้วยขอรับ!” ทหารรับจ้างนายนั้นเอ่ย ก่อนจะรีบตามกลุ่มของเขาไปอย่างรวดเร็ว
“เอ๊ะ?”
ครั้นดวงจิตของนางกวาดผ่านทหารรับจ้างเหล่านั้น พลันเห็นเงาร่างอันคุ้นเคยร่างหนึ่ง เธอชะงัก ก่อนจะตะลึงเล็กน้อย ยิ้มพึมพำว่า “นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอที่นี่ เสียดายที่เพิ่งมาเห็นเขาตอนนี้”
เงาร่างอันคุ้นเคยที่สวมชุดเครื่องแบบทหารรับจ้างกลับเป็นกวนสีหลิ่น พี่ช
