โชคของเขา
คนอื่นไม่มีทางเข้าใจสายสัมพันธ์ระหว่างเขากับเสี่ยวจิ่ว
นับตั้งแต่ที่เขาลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นร่างเล็กผอมร่างนั้นยืนปกป้องเขาจากฝูงหมาป่าเพียงลำพัง เขาก็แอบสาบานกับตนเองเงียบๆ ในใจ ชั่วชีวิตนี้ แม้จะต้องสละชีวิตตัวเองก็ปกป้องนางไว้ให้ได้ ไม่ว่าอนาคตนางจะทำอะไร ไม่ว่านางจะเป็นที่ยอมรับของยุทธภพหรือไม่ เขาก็จะยืนอยู่ข้างกายนางไปตลอดชีวิต
เสี่ยวจิ่วกับเขาแม้จะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน แต่กลับสนิทกันเสียยิ่งกว่าคนในครอบครัว
นึกถึงสิ่งของที่นางยัดใส่ห้วงมิติเอาไว้ให้เขาใช้ป้องกันตัว ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มอ่อนโยนอย่างไม่รู้ตัว คนอื่นบอกว่าน้องสาวของเขามีพี่ชายเช่นเขาช่างเป็นเรื่องโชคดี แต่เขากลับคิดมาตลอดว่าตนโชคดีนักที่มีน้องสาวอย่างเสี่ยวจิ่ว
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างพยัคฆ์เดือดเดินมาหยุดตรงหน้าจัวจวินเยวี่ย ประสานมือคารวะเขา “คุณชายท่านนี้ พบกันอีกแล้ว”
สายตาของเขาเลื่อนไปข้างหลังจัวจวินเยวี่ย เห็นในจุดที่อยู่ไม่ไกล หนึ่งเฒ่าหนึ่งหนุ่มกำลังนั่งพิงพักผ่อนอยู่บริเวณตีนเขา เห็นอย่างนี้ จึงเผยยิ้มออกมา
“อืม” จัวจวินเยวี่ยพยักหน้าเล็กน้อย ไม่พูดอะไรมาก
“เหล่าสมาชิกของเราพักอยู่
